AMAÇ: Melatoninin iskemi/reperfüzyon hasarýnda (ÝRH) intestinal anastomoz iyileþmesi üzerine etkisini araþtýrmayý amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Otuz Wistar-Albino sýçan üç gruba (Sham, kontrol ve tedavi) ayrýldý. Süperior mezenterik arter (SMA) klemplenip 30 dakika sonrasýnda açýlarak ÝRH oluþturuldu. Sham grubunda sadece SMA manüplasyonu yapýldý. Tedavi grubuna melatonin (10 mg/kg) ve kontrol grubunda salin verildi. Tedavi ve kontrol gruplarýnda ek olarak 1 cm ileal segment rezeke edilerek anostomoz yapýldý. Ameliyat sonrasý yedinci günde anastomotik patlama basýncý, hidroksiprolin seviyeleri, yara iyileþmesinin histolojik göstergeleri ve oksidatif parametrelerin düzeyleri araþtýrýldý. Ýstatistik için tek yönlü varyans analizi ve ki kare testi kullanýldý.
BULGULAR: Melatonin tedavisi patlama basýncýnda anlamlý yüksekliðe yol açtý (sýrasýyla, p=0.027 ve p<0.00). Katalaz ve süperoksit dismütaz enzim seviyeleri sham ve melatonin gruplarýnda en yüksek, kontrol grubunda ise en düþüktü (sýrasýyla, p=0.001 ve p=0.002). Melatonin tedavisi her iki enzim düzeylerinde anlamlý yüksekliðe yol açtý (sýrasýyla, p=0.026 ve p=0.003). Glutatyon peroksidaz ve total glutatyon düzeylerinde tedavi grubunda hafifçe artýþ görülse de bu fark anlamlý deðildi (sýrasýyla, p=0.205 ve 0.216). Fibroblast infiltrasyonu, kapiller formasyon ve epitelizasyon melatoninle tedavi edilen sýçanlarda anlamlý olarak daha iyiydi. Granülosit ve mononükleer infiltrasyon skorlarý tüm gruplarda benzerdi.
TARTIÞMA: Deneysel modelde ÝRH sýrasýnda melatonin uygulamasýnýn intestinal anastomoz iyileþmesi üzerine belirgin olumlu etkileri olduðunu düþünüyoruz.

AMAÇ: Taktiksel ortamda turnike uygulamasý iki þekilde yürütülmüþtür: “kendi kendine yardým” denilen yaralýnýn kendisine turnike uygulamasý ve “arkadaþ yardýmý” denilen bir yardýmcýnýn turnike uygulamasý. Bu çalýþmanýn amacý bir yakýn harp simülasyon ortamýnda turnike kullanýmýnýn kalitesini test etmekti.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmaya 24 “yaralý” ve tüm simülasyon çalýþmasýnda 72 uygulayýcý, altýþarlý 12 bölüm þeklinde katýldý. Turnike uygulamalarýný valide etmek için Yaralýlarýn Taktiksel Savaþ Ortamýnda Tedavisi Komitesi’nin önerilerinden yararlanýlmýþ turnike uygulamasýnýn hemodinamik etkisini deðerlendirmek için Doppler ultrason kullanýldý.
BULGULAR: Sonuçlar 15 uygulayýcýda kan akýmý durdurulmuþ, üç hastada çok az kan akým ve altý kiþide kýsýtlamasýz kan akýmý olduðunu göstermiþtir. Kiþilerin kendine veya baþka biri tarafýndan uygulanan turnike prosedürlerinin kaliteleri arasýnda herhangi bir anlamlý farklýlýk yoktu. Turnike ile koltuk altý arasýndaki ortalama mesafe kendi kendine veya baþkasýnýn uyguladýðý turnikelerde 9.5 cm idi. On altý olguda turnikenin kol dýþýndan baðlandýðý, yalnýzca sekiz olguda doðru biçimde kol içinden baðlandýðý gözlenmiþtir. On sekiz olguda taktiksel ortamda turnike doðru yerleþtirilmemiþ, yalnýzca altý olguda doðru yerleþtirilmiþtir. Ultrasonda negatif akým görülen uygulayýcýlarýn çoðunda DOP de negatifti. Ultrasonda tam kesintisiz akýmýn görüldüðü uygulayýcýlarýn çoðunda pozitif DOP saptanmýþtýr.
TARTIÞMA: Turnikelerin uygulanmasý uzmanlaþmýþ birimlerde bile zorluk yarattýðýndan bu iþlemin uygulanmasýna yönelik düzenli eðitim verilmesi gerekir.

AMAÇ: Eskiden total splenektomi travmatik dalak yaralanmalarýnda tek seçimdi. Ancak modern týpta cerrahidýþý tedavi ve dalaðý koruyucu teknikler tercih edilmektedir. Cerrahýn splenektomi uygulamaya sevk edildiði bazý durumlarda dalaðýn ototransplantasyonu dalak fonksiyonunu koruyabilir. Dalak ototransplantý etkisini en iyi deðerlendirme yönteminin seçimi yýllarca tartýþma konusu olmuþtur. Bu çalýþmada implante edilmiþ dalaðýn fonksiyonunu deðerlendirmede çokça kullanýlan üç testi karþýlaþtýrdýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Laparotomi ve splenektomi adayý 10 hasta çalýþma katýlýmcýlarýný oluþturmuþtu. Splenektomi yaptýktan sonra her hastanýn omentum majusu içine beþ dalak parçasý implante ettik. Üç ay sonra implante edilmiþ dalaðýn fonksiyonu nükleer eritrosit sintigrafisi, periferik kanda serum immünoglobülin M (IgM) düzeyif ve Howell-Jolly (HJ) cisimciklerinin varlýðýyla deðerlendirildi.
BULGULAR: Hastalarýn hepsinde periferik kandan yapýlan yayma testi patolojik deðildi. Yalnýzca bir olguda IgM düzeyi normalden düþüktü, baþka birinde sintigrafi nakledilen böbreði göstermemiþti.
TARTIÞMA: Bu testlerin tümünde benzer sonuçlar alýnabilir. Ancak bulunabilirliði, düþük maliyeti ve kolayca uygulanabilirliði nedeniyle periferik kandan yayma preparatýnýn implante edilmiþ dalak fonksiyonunu deðerlendirmede ilk seçenek olduðu düþünülebilir.

AMAÇ: Yorgunluk ve uykusuzluk doðru karar verme yetisini ve motor becerileri etkileyerek týbbi performansý ve hasta bakým kalitesini düþürebilir. Bu çalýþmanýn amacý, farklý zamanlarda genel anestezi altýnda yapýlan laparoskopik genel cerrahi olgularý ile istenmeyen sonuçlar arasýnda iliþki olup olmadýðýný araþtýrmaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Üçüncü düzey bir üniversite hastanesinin acil servisinde 01.01.2016–31.12.2016 tarihleri arasýnda ameliyat edilen tüm laparoskopik kolesistektomi ve apendektomi olgularý çalýþmaya dahil edildi. Ameliyat zamanlarý üçe ayrýldý: 08.01–17.00 arasý (G1: gündüz), 17.01–23.00 arasý (G2: erken mesai sonrasý) ve 23.01–08.00 arasý (G3: gece). Çalýþmaya dahil edilen hastalarýn dosyalarý taranarak ameliyatta ve ameliyat sonrasý dönemlerde anestezi veya cerrahiye ait komplikasyon yaþayýp yaþamadýklarý incelendi.
BULGULAR: Baðýmsýz deðiþkenler olan yandaþ hastalýklar, yaþ, cinsiyet, vücut kitle indeksi, ASA skoru ve ameliyat zamaný ile baðýmlý deðiþken olan ameliyat sýrasýnda komplikasyon sýklýðý arasýndaki iliþki multipl regresyon analizi yapýlarak deðerlendirildi. Gece yapýlan ameliyatlar (p<0.001 OR: 6.7 CI [2.6–16.9]) ve yüksek yaþýn (p=0.004 OR: 1.04 CI [1.01–1.08]) ameliyat sýrasýnda komplikasyon sýklýðý için risk faktörü olduðu saptandý. Ayný deðerlendirme ameliyat sonrasý komplikasyonlar için yapýldýðýnda yukarýdaki baðýmsýz deðiþkenler ile ameliyat sonrasý komplikasyon sýklýðý arasýnda iliþki olmadýðý saptandý.
TARTIÞMA: Gece yapýlan ameliyatlarda ve yaþlý hastalarda ameliyat sýrasýnda komplikasyon riski ciddi morbidite veya mortalite artýþýna neden olmadan artmaktayken ameliyat sonrasý komplikasyon sýklýðýnda artýþa neden olan bir baðýmsýz deðiþken bulunmamýþtýr.

AMAÇ: Yanýk travmasý, etkilenen hastalar üzerinde fiziksel, fizyolojik ve ekonomik yansýmalarý olan ciddi saðlýk problemidir. Bu çalýþma, Türkiye’nin kuzeydoðusunda bulunan ve yaklaþýk dört milyon kiþilik bir nüfusa hitap eden, referans bir yanýk tedavi merkezinin sekiz yýlý aþkýn sürede takip ettiði hastalarýn epidemiyolojik ve demografik özelliklerini sunmayý amaçlamaktadýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Hastalarýn týbbi dosyalarýndan, hastalarýn demografik özellikleri, yanýk kaynaðý, yanýk mahalli, yanýk yüzey alaný (YYA), yapýlan cerrahi tedavi, hastanede kalýþ süresi ve mortalite oranlarý analiz edildi.
BULGULAR: En sýk yanýk sebebi sýcak sývýlara baðlý haþlanma yanýklarý (2013 olgu, %74.2) idi. Yanýk merkezimizin bulunduðu bölgenin iklim koþullarýna baðlý olarak donma yanýðý 16 (%0.6) olguda gözlemlendi. Yanýk yüzey alanýna göre hastalar gruplandýrýldýðýnda; hastalarýn %88.7’si %0–15, %8.0’i %15–30 ve %3.3’ü ise %30’dan fazla YYA’ya sahipti. En fazla izlenen mikroorganizma Pseudomonas aeruginosa idi. Yedisi çocuk olmak üzere toplam 24 (%0.9) hasta (8 erkek, 16 kadýn) öldü.
TARTIÞMA: Tandýrlarýn kaldýrýlmasý ve yerine yüksekte kurulu olan fýrýnlarýn oluþturulmasý, peynir ve tereyaðý üretiminin daha geliþmiþ þartlarda yapýlmasý ve toplumun yanýk konularý hakkýnda bilgilendirilmesi ile, bu bölgedeki yanýk olgularý büyük oranda azaltýlabilir.

AMAÇ: Açýk göz yaralanmasý (AGY) olgularýnýn karakteristiklerini ve kötü görsel prognoz için risk faktörlerini çocuk ve eriþkin yaþ gruplarýnda incelemek.
GEREÇ VE YÖNTEM: En az bir yýlýk takibi olan 294 AGY olgusu çalýþmaya alýndý. Göz travmasý ile ilgili demografik ve klinik özellikler kaydedildi. Olgular yaþlarýna göre çocuk (≤16 yýl) ve eriþkin (>16 yýl) olmak üzere iki gruba ayrýldý.
BULGULAR: Açýk göz yaralanmasýna neden olan kazalara çocuklarýn çoðunlukla ev ortamýnda maruz kaldýðý görülürken eriþkinlerin iþ ortamlarýnda maruz kaldýðý görüldü. Penetran göz yaralanmalarýnýn çocuklarda daha sýk olduðu ve sýklýkla sivri uçlu cisimlerle oluþtuðu saptandý. Her iki grupta da Zon 1 yaralanmalarýn daha sýk olduðu görüldü. Yüksek evre yaralanmalarýn sýklýðýnýn yaþ ile birlikte arttýðý saptandý. Yabancý cisim yaralanmalarý ve birden fazla ameliyat gerekliliði eriþkin grupta daha fazlaydý. Yaþ gruplarý arasýnda oküler travma skoru (OTS) ve görme keskinliði açýsýndan fark yoktu. OTS, birden fazla ameliyat ihtiyacý ile iliþkili bulundu. Eriþkin yaþ grubunda, yaþ, birden fazla ameliyat olmak ve baþlangýç görme keskinliði sonuç görme keskinliði için önemli risk faktörleri olarak bulundu.
TARTIÞMA: Hem AGY nedenleri hem de kötü görsel prognoz için risk faktörleri, eriþkin ve çocuk yaþ gruplarýnda farklýlýklar göstermektedir. Bu farklýlýklarýn bilinmesi önleyici tedbirlerin alýnmasýnda ve morbiditenin azaltýlmasý konusunda önemli olabilir.

AMAÇ: 15 Temmuz 2016 tarihinde Türkiye’de sivil halk ile askerin karþý karþýya geldiði bir darbe giriþimi gerçekleþmiþtir. Bu darbe giriþimi ülkede ciddi yaralanma ve ölümlere neden olmuþtur. Bu çalýþmada, darbe giriþimi esnasýnda Ýstanbul ilindeki tüm hastanelere baþvuran hastalar, saðlýk açýsýndan deðerlendirilmiþ, olayýn doðal afetlerden ve diðer terörist eylemlerden farklarý analiz edilmiþtir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Darbe giriþimindeki olaylar nedeniyle maðdur olan 1104 hasta mevcuttur. Bu çalýþmada, 15–16 Temmuz 2016 tarihleri arasýnda Ýstanbul’daki tüm hastanelere (kamu ve özel) baþvuran ve Ýstanbul Ýl Saðlýk Müdürlüðü Kriz Merkezi’nde kayýt altýna alýnan 882 darbe maðduru yaralýnýn demografik ve saðlýk bilgileri analiz edilmiþtir.
BULGULAR: Deðerlendirmeye alýnan 882 hastanýn %97.27’si erkek, %2.73’ü kadýndýr. Hastalarýn yaþ ortalamalarý 34.12’dir. Hastalarýn %82.43’ü kamu hastanelerine, %17.57’si ise özel hastanelere baþvurmuþtur. Toplam ölüm oraný %10.4 olarak bulunurken, kamu hastanelerinde %9.76, özel hastanelerde ise %13.54 olarak bulunmuþtur. Hastalarýn %65.07’si ateþli silah yaralanmasý, %11.11’i darp, %7.7’si tank veya motorlu taþýt yaralanmasý, %5.44’ü delici kesici alet yaralanmasý, %5.32’si yumuþak doku travmasý, %2.83’ü düþme ve yüksekten düþme, %2.15’i diðer nedenlerle, üç hasta da psikiyatrik bozukluklar nedeni ile hastanelere baþvurmuþtur.
TARTIÞMA: 15 Temmuz darbe giriþimindeki hastanelere baþvuran hastalarýn yaralanma ve ölüm nedenleri, doðal afetler ya da terörist eylemlerden farklýdýr. Darbe giriþimindeki yaralanmalar savaþlarda karþýlaþýlabilecek nedenlerle gerçekleþmiþtir. Gene maðdurlarýn savaþlardaki gibi erkek cinsiyet aðýrlýklý olduðu görülmüþtür. Bu çalýþmada ilk 48 saat içinde olan fiziksel yaralanmalar ve sonuçlarý incelenmiþ olup, post travmatik stres bozukluðu açýsýndan uzun dönem çalýþmalar yapýlabilir. Ayrýca, Hastane Afet Planlarý içerisinde darbe gibi çok az görülen toplumsal olaylarla ilgili çalýþmalar da yer almalýdýr.

AMAÇ: Bu çalýþmadaki amacýmýz el dorsumundaki defektlerin posteriyor interosseöz arter flebi (PÝA) ve ters akýmlý adipofasyal radial önkol (RRÖF) ile onarým sonuçlarýný kýyaslamaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Geriye dönük olarak dizayn edilen bu çalýþmaya 2008–2013 yýllarý arasýnda, PÝA ile (11 hasta) ve RRÖF ile (12 hasta) el dorsumundaki yumuþak doku defektleri onarýlan 23 hasta dahil edildi. Onarým yöntemleri fonksiyonel olarak kol, omuz ve el sorunlarý anketi (DASH) skoru, eklem hareket açýklýðý (ROM) ile; estetik olarak skarýn görünümü ile deðerlendirildi. Ameliyat süreleri, hastanede kalýþ süreleri ve donör alan problemleri kýyaslandý.
BULGULAR: Posteriyor interosseöz arter flebi ve RRÖF arasýnda ROM ve DASH skorlarý ve hastanede kalýþ süresi açýsýndan istatistiksel açýdan fark saptanmadý. Ameliyat süreleri, skar deðerlendirmesi ve donör alan problemleri açýsýndan ise istatistiksel açýdan fark saptandý.
TARTIÞMA: Dorsal el defektlerinde RRÖF sonuçlarý PÝA’dan daha iyidir, ne varki RRÖF elin ana bir arterini sakrifiye etmektedir.

AMAÇ: Travmatik pulmoner psödokistler künt göðüs travmalarýnýn nadir komplikasyonlarýdýr. Çalýþmamýzýn amacý, bu nadir durumun komplikasyonlarýndan kaçýnmak ve doðru tedavi yaklaþýmýný tespit etmek üzere 15 olgunun radyolojik ve klinik parametrelerle deðerlendirilmesidir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Temmuz 2014–Aralýk 2015 tarihleri arasýnda kliniðimizde toraks travmasý nedeniyle takip edilen 185 hastanýn bilgileri ve radyolojik görüntüleri geriye dönük olarak deðerlendirildi.
BULGULAR: Travmatik pulmoner psödokist tespit edilen 15 hastanýn klinik özellikleri ve görüntüleme bulgularý deðerlendirildi. Ortalama yaþ 26.33’dü (1–89 yaþ). On üç olguda etiyolojide trafik kazasý sorumlu iken iki olguda yüksekten düþme sonrasý geliþmiþti. Beþ olguda tüp torakostomi uygulandý. Olgularýn %66’sý komplikasyonsuz iyileþti ve hiçbir olguda torakotomi gereksinimi olmadý. Beþ olgu, eþlik eden toraks dýþý ciddi yaralanmaya baðlý olarak kaybedildi.
TARTIÞMA: Pnömotosel formasyonu akciðer parankiminde meydana gelen ani makaslama gücü etkisiyle parankimde kontüzyon geliþmesi ve kontüzyon alanýndan ani hava çýkýþýyla oluþmaktadýr. Bu hastalarda önerilen tedavi yaklaþýmý konservatif olmakla birlikte kist rüptürüne baðlý komplikasyonlar geliþebilir. Hastalar yakýn takip edilmelidirler ve hayatý tehdit eden komplikasyonlar açýsýndan dikkatli olunmalýdýr.

AMAÇ: Savaþýn deðiþen þartlarý ile maksillofasiyal yaralanmalar daha sýk görülmeye baþlandý. Özellikle kentsel alanlarda, el yapýmý patlayýcý gibi yüksek enerjili patlayýcý cihazlar, uzun namlulu silahlarýn yanýnda sýklýkla kullanýlmaktadýr. Travma hastasýna zamanýnda týbbi ve doðru tepki verebilmek için travma puanlama sistemleri ve çok disiplinli yaklaþým kullanýlmasý önemlidir. Bu çalýþmada, uzun namlulu silahlar ya da yüksek enerjili patlayýcý cihazlar tarafýndan oluþan yaralanmalar arasýnda Askeri Yaralanma Ölçeði (MCIS) ve Askeri Ýþlevsellik Arýzasý Ölçeði (MFIS) karþýlaþtýrýldý ve operasyonel saha hastanesinin deneyimleri paylaþýldý.
GEREÇ VE YÖNTEM: 27 Temmuz 2015 ile 22 Temmuz 2016 tarihleri arasýnda uzun namlulu silah (LBW) ve yüksek enerjili patlayýcýlardan (HEED) kaynaklý maksillofasiyal ve servikal yaralanmalarý sebebi ile operasyon hastanesine baþvuran 84 hastanýn týbbi verileri gözden geçirildi. Tüm hastalar için MCIS ve MFIS skorlarý hesaplandý ve nitelikli hastalarýn kayýtlarý Glasgow Koma Ölçeði (GKS) skorlarý ve hasar alanlarý için deðerlendirildi. Hastalar yaralanmaya neden olan cihaza/silaha göre iki gruba ayrýldý: I. grup LBW ve II. gruptaki HEED olarak belirlendi.
BULGULAR: Hastalarýn tümü erkekti ve yaþ ortalamasý 28.75 idi (20–58). Ortalama GKS skoru 13.4 iken, 16 hastada (%19) 15’ten düþüktü. LBW ve HEED gruplarý arasýnda MCIS skorlarýnda istatistiksel olarak anlamlý farklýlýk yoktu (p=0.206). Ek olarak LBW ve HEED gruplarý arasýnda MFIS skorlarýnda istatistiksel olarak anlamlý farklýlýk yoktu (p=0.238).
TARTIÞMA: Maksillofasiyal ve servikal bölge yaralanmalarý, çoðunlukla kentsel alanlarda bulunan modern çatýþmalara daha çok girmeye baþlamýþtýr. Yüksek enerjili patlayýcý cihazlarýn yol açtýðý yaralanmalar, maksillofasiyal alanda uzun namlulu silahlarýn neden olduðu yaralanmalar kadar morbid ve ölümcüldür. Hýzlý ve kapsamlý müdahale, hayat kurtarýcýdýr ve hastanýn ileri travma tedavisine yardýmcý olur.

AMAÇ: Solid organ yaralanmalarýnda, bütün dünyada standart tedavi yöntemi “nonoperative management”dýr (NOM). Kurþun, trakt boyunca yaydýðý yüksek enerjiden dolayý oluþturmuþ olduðu doku hasarýnýn derinliði öngörülememekte ve içi boþ ogan (ÝBO) yaralanma sýklýðý yüksek olduðundan ateþli silah yaralanmasý (ASY) ile ilgili bir konsensüs bulunmamaktadýr. Bu çalýþmada, karýn bölgesinde ASY olan hastalarýn cerrahi ve NOM kriterlerini ortaya koymayý amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2010–Nisan 2016 tarihleri arasýnda karnýnda ASY olan hastalar geriye dönük olarak analiz edildi. Hemodinamik instabilitesi olan, seri karýn muayenelerinde peritonit bulgusu devam eden, karýnda serbest havasý olan grup 1 (n=17) operasyona alýndý. NOM ile tedavi edilen olgular ise grup 2 (n=13) idi.
BULGULAR: Grup 1 ile grup 2’yi karþýlaþtýrdýðýmýzda; grup 1’de hemoglobin (Hb) seviyesi ve sistolik kan basýncý istatistiksel olarak düþük iken (p<0.001), yoðun bakýmda kalýþ süresi ve ortalama yaralanma þiddet skoru (ISS) ise istatistiksel olarak yüksek idi (p<0.001). Ayrýca Grup 1’deki olgularýn 10’unda kolon perforasyonu, yedisinde ise ince baðýrsak perforasyonu saptadýk. Grup 2’deki olgularýmýzýn dördünde karaciðer yaralanmasý, birinde dalak, üçünde ise renal yaralanma var iken, beþinde ise parankimatoz organ yaralanmasý ve ÝBO saptamadýk.
TARTIÞMA: Karýnda ASY’lerindeki problem ÝBO yaralanmasý tanýsýndaki zorluklara baðlý olarak tedavinin gecikmesidir. Hemodinamik olarak stabil ve seri karýn muayenelerinde peritonit bulgusu olmayan parankimatoz organ yaralanmalarý NOM olarak tedavi edilebilinir.

AMAÇ: Bu çalýþmanýn amacý, retrograd diseksiyondan (RD) fundus-first (FF) tekniðine ya da laporoskopik parsiyel kolesistektomiye (LPK) geçiþin komplikasyonlar, ameliyat süresi ve hastanede kalýþ süresi üzerine etkisini deðerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2010–Aralýk 2014 tarihleri arasýnda laparoskopik kolesistektomi (LK) yapýlan 210 hastanýn týbbi kayýtlarý geriye dönük olarak incelendi. Tüm LK’lere RD yöntemiyle baþlanýldý. Güvenlik penceresinin diseksiyonunda zorluk yaþanmasý durumunda operasyon ilk olarak FF tekniðine geçildi. Fundus-first tekniðinin de güvenli bir kolesistektomi için yetersiz kaldýðý durumlarda ise LPK tercih edildi.
BULGULAR: Laparoskopik kolesistektomi ile baþlanan 210 olgunun 197’si RD ile sonlandýrýldý. On üç olguda diseksiyon sýrasýndaki zorluklar nedeniyle FF tekniði uygulandý. Fundus-first grubunda yedi olguda laparoskopik total kolesistektomi baþarýyla gerçekleþtirildi, geri kalan altý hastada LPK uygulandý. Ameliyat sonrasý RD grubunda üç komplikasyon, LPK grubunda iki komplikasyon saptandý. Tüm olgular deðerlendirildiðinde majör intraoperatif komplikasyon ve peroperatif mortalite görülmedi.
TARTIÞMA: Elektif ve komplikasyonsuz olgularda güvenli posteriyor pencere (güvenlik penceresi) prensibi uygulanmalýdýr. Ancak anatomik belirsizliklerin ön planda olduðu komplike olgularda RD tekniðinde ýsrarcý olmamak ve FF ya da LPK tekniklerinden birini tercih etmek açýk cerrahiye dönme oranlarýný azaltýr ve güvenli bir laporoskopik müdahale yapýlmasýný saðlar.

Biliyer Fasciola hepatica enfestasyonu, endemik ve non-endemik bölgelerde etiyolojisi bilinmeyen biliyer týkanýklýðýn ayýrýcý tanýsýnda olasý bir sebep olarak düþünülmelidir. Tanýsal deðerlendirme sonrasý safra yollarýnda obstrüksiyon saptanan ortalama yaþlarý 55.8 yýl olan beþ hastaya etiyolojik deðerlendirme ve/veya endoskopik tedavi için endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi uygulandý. Endoskopik sfinkterotomi ve kolanjiyogram, biliyer sistemde safra dolum defektlerini gösterdi. Balon ve sepet kateteri kullanýlarak sýrasýyla iki ve üç hastada Fasciola hepatica parazitleri çýkartýldý. Morbidite veya mortalite görülmedi. Fiziksel ve laboratuvar bulgular 10 gün içinde kademeli azalarak normalleþti. Fasciola hepatica, endemik ve non-endemik bölgelerde etiyolojisi bilinmeyen safra yolu týkanýklýðý ayýrýcý tanýsýnda öncelikle düþünülmelidir. Fasciola hepatica’ya baðlý safra yolu týkanýklýðý olgularýnda endoskopik retrograd kolanjiyopankreatografi standart taný ve/veya tedavi yöntemidir. Parazitin kaygan ve jel benzeri yapýsýndan dolayý, balon kateterin yetersiz kaldýðý durumlarda, yarý-açýk pozisyonda sepet kateterin kullanýlmasý gerekebilir.

Travmatik beyin yaralanmasý sonrasý dural venöz sinüs trombozu (DVST) sýk görülmeyen bir bulgudur. Baþlangýçta taný özellikle üstünde bir kýrýk yoksa sýklýkla atlanabilir. Üstünde kýrýk olmayan pediyatrik DVST çok ender olup literatürde bu tarihe kadar yalnýzca 20 olgu bildirilmiþtir. Burada önemsiz bir düþme ve bir febril epizot öyküsü olan 19 aylýk bir erkek çocuðu sunuyoruz. Bize geldiðinde Glasgow Koma Skalasý skoru (pGKS) E3V4M6 olduðu gibi beynin bilgisayarlý tomografi (BT) taramasý normaldi. Baþlangýçta konservatif tedavi edildi. Ancak bir nöbet sonrasý çekilen müteakip BT taramasý tentoriyumda subaraknoid kanama ve falks hematomunu gösterdi. pGKS’de düþüþle birlikte yinelenen nöbetleri geliþmeye baþlayana kadar konservatif tedaviye devam edildi. Yinelenen BT taramasý masif beyin ödemiyle birlikte süperiyor sagital sinüsün arka yüzünü etkileyen sinüs trombozunu açýða çýkardý. Koagülasyon profili normaldi ve sinüsün üzerinde kýrýk yoktu. Acil bifrontal dekompressif kraniyektomi uygulanmasýna raðmen hasta kurtarýlamadý. Bu olgu sunumu, sinüs tanýsýný atlamamanýn ve atlandýðý takdirde yýkýcý sonuçlara yol açabilen bu patolojinin önemini vurgulamaktadýr.

Künt göðüs travmasý sonrasý koroner arter diseksiyonu ve intramüral hematom seyrek görülen, ancak yaþamý tehdit edici bir komplikasyondur. Koroner intramüral hematomun yayýlmasý ise çok daha seyrek görülür. Otuz bir yaþýndaki erkek yakýndaki bir hastaneye künt göðüs travmasý nedeniyle kabulü sýrasýnda kötüleþen sol göðüs aðrýsý nedeniyle hastanemize sevk edildi. Hasta baþý ekokardiyografisinde sol ventriküler apeks ve ön duvarda akinezi, sol ventrikül anteroseptal duvar ve arka duvarlarýnýn orta-alt bölümlerinde hipokinezi görüldü. Bilgisayarlý tomografi koroner anjiyografi sol ana koroner arter ve proksimal sol ön inen arterde intramüral hematomun varlýðýný gösterdi. Hematomun neden olduðu týkanýklýðý açmak için sol ana koroner arterden proksimal sol sirkumfleks (LCX) artere perkütan koroner giriþim (PKG) ile çýplak metal stent implante edildi. Stentlemeden sonra sol ana koroner arteri baskýlayan hematom LCX artere doðru yer deðiþtirdi. Yine intramüral hematom geliþti ve LCX’e uzandý. Bu týkanýklýðý çözmek için bir ilaç salan stent baþarýyla LCX arter içine implante edildi. Hasta komplikasyonsuz taburcu edildi. Ýzlemin ikinci ayýnda hasta semptomsuzdu ve hastada kardiyovasküler semptomlar nüksetmemiþti. Travma sonrasý geç dönemde oluþan göðüs aðrýsý koroner arter diseksiyonundan kuþkulandýrmalý ve hematomun geniþlemesine karþý dikkatli olunmalýdýr.

Yabancý cisimlerle omurilik yaralanmalarý oldukça nadirdir. Bununla beraber patolojik problemlere neden olan spinal kanalýn içindeki cam parçacýklarý çok nadir raporlanmýþtýr. Bu raporda, lomber manyetik rezonans görüntüleme ve bilgisayarlý tomografi kullanýlarak sýrtta laserasyon, bacakta aðrý ve güç kaybý ile gelen ve L2-L3 seviyesinde cam parçacýklarý mevcut hasta sunuldu. L2 total laminektomi ve cam parçacýklarýnýn tamamen çýkartýlmasý sonrasý dura tamir edildi. Takiplerde tam nörolojik iyileþme saptanan hasta taburcu edildi. Bu cam fragmanlarýyla olan spinal yaralanmalarda nöral elemanlarýn erken operatif dekompresyonu seçeneklerden biridir. Cam parçacýklarýyla iliþkili Cauda Equine sendromlu hasta, fonksiyonel olarak iyi bir prognoza kavuþmuþtur.

Genital ve perianal yanýklar ciddi ve zorlu uzun dönem komplikasyonlarý ile ortaya çýkabilmektedir. Literatüründe herhangi bir bildirilmiþ yanýk sekeli olarak oluþan kriptorþitizm olgusuyla karþýlaþmadýk. Kriptorþitizminde yanýklarýn rolünü göstermek için, sekiz yaþýnda yaygýn perineal ve inguinal yanýklarý sonucu kriptorþitizm olan çocuk bildirilmiþtir. Azalan skrotal volüm skarlý doku üzerine z-plasti, deri grefti ve inmemiþ testis onarýmý ile gerçekleþtirildi.