Quick Search
Arthroscopic Biceps Tenodesis: Inlay or Onlay?
Gokhan Karademir1, Onur Tunalı2, Yunus Emre Özdemir3, SABRİ KEREM DİRİL4, Yasemin Begüm Topkarcı5, Ata Can Atalar21Department of Orthopaedics and Traumatology, Faculty of Medicine, Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar University, Istanbul, Turkey2Acıbadem Maslak Hospital, Department of Orthopaedics and Traumatology, Istanbul, Turkey
3Tekirdağ İ. Fehmi Cumalıoğlu City Hospital, Department of Orthopaedics and Traumatology, Tekirdağ, Turkey
4Saglik Bilimleri University, Kanuni Sultan Suleyman Training and Research Hospital, Department of Orthopaedics and Traumatology, Istanbul, Turkey.
5Gazi University, Faculty of Medicine, Ankara, Turkey
Background
The long-term outcomes of arthroscopic tenodesis using the onlay (groove) and inlay (groove) techniques are debated regarding tendon healing and graft stability. The aim of our study is to identify the optimal tenodesis strategy by comparing the effects of arthroscopic inlay and onlay techniques on postoperative complication rates, patient satisfaction, and functional recovery.
Methods
Between 2015 and 2021, the treatment outcomes of 54 patients who underwent arthroscopic biceps tenodesis using either the inlay or onlay technique for the management of superior labrum anterior to posterior (SLAP) lesions or biceps tendon degeneration were retrospectively evaluated. Patient demographics and clinical variables including age, sex, side of involvement, follow-up duration, visual analog scale (VAS) and Constant scores, postoperative cramping, and complications were recorded. Group 1 consisted of 28 patients who underwent inlay tenodesis. Group 2 included 26 patients who underwent onlay tenodesis.
Results
Postoperatively, VAS scores improved substantially in both groups and showed no significant difference between Group 1 (0.21 ± 0.45) and Group 2 (0.18 ± 0.37) (p = 0.789). Similarly, postoperative Constant scores were high in both groups, with Group 1 at 92.73 ± 8.23 and Group 2 at 95.47 ± 5.12; this difference was not statistically significant (p = 0.145). The mean recovery time was significantly shorter in Group 2 compared to Group 1. Specifically, the mean recovery time was 12.3 ± 4.8 weeks in Group 1 and 8.3 ± 3.72 weeks in Group 2 (p = 0.01). Cramps were reported in 21.42% of patients in Group 1 and 7.69% in Group 2; however, this difference was not statistically significant (p = 0.253). In Group 1, the popeye deformity developed in 2 patients (7.1%), while in Group 2, it developed in 1 patient (3.8%).
Conclusion
The present study demonstrates that both inlay and onlay arthroscopic biceps tenodesis techniques are effective surgical options for managing biceps tendon degeneration and superior labrum anterior to posterior (SLAP) lesions. However, our comparative analysis suggests that the onlay technique may offer a clinical advantage, as it is associated with shorter recovery times and a lower complication rate.
Keywords: athroscopic biceps tenodesis, inlay technique, onlay technique, interference screw, knotless suture anchor
Artroskopik Biseps Tenodezi: Inlay mi, Onlay mı?
Gokhan Karademir1, Onur Tunalı2, Yunus Emre Özdemir3, SABRİ KEREM DİRİL4, Yasemin Begüm Topkarcı5, Ata Can Atalar21Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, İstanbul2Acıbadem Maslak Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, İstanbul
3Tekirdağ İ. Fehmi Cumalıoğlu Şehir Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, Tekirdağ
4Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, İstanbul
5Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ankara
Giriş
Artroskopik onlay ve inlay teknikleri kullanılarak yapılan tenodezin uzun dönem sonuçları, tendon iyileşmesi ve greft stabilitesi açısından tartışmalıdır. Çalışmamızın amacı, artroskopik inlay ve onlay tekniklerinin postoperatif komplikasyon oranları, hasta memnuniyeti ve fonksiyonel iyileşme üzerindeki etkilerini karşılaştırarak optimal tenodez stratejisini belirlemektir.
Yöntemler
2015–2021 yılları arasında, superior labrum anterior-posterior (SLAP) lezyonları veya biseps tendon dejenerasyonu tedavisinde inlay veya onlay tekniği ile artroskopik biseps tenodezi uygulanan 54 hastanın tedavi sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların demografik ve klinik verileri; yaş, cinsiyet, etkilenen taraf, takip süresi, görsel analog skala (VAS) ve Constant skorları, postoperatif kramplar ve komplikasyonlar kaydedildi. Grup 1, inlay tenodezi yapılan 28 hastadan; Grup 2 ise onlay tenodezi yapılan 26 hastadan oluştu.
Bulgular
Postoperatif dönemde, her iki grupta VAS skorları belirgin şekilde iyileşti ve Grup 1 (0,21 ± 0,45) ile Grup 2 (0,18 ± 0,37) arasında anlamlı fark bulunmadı (p = 0,789). Benzer şekilde, postoperatif Constant skorları her iki grupta yüksek bulundu; Grup 1’de 92,73 ± 8,23, Grup 2’de 95,47 ± 5,12 idi ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0,145). Ortalama iyileşme süresi, Grup 2’de Grup 1’e göre anlamlı şekilde daha kısaydı; Grup 1’de 12,3 ± 4,8 hafta, Grup 2’de 8,3 ± 3,72 hafta (p = 0,01). Kramplar, Grup 1’de hastaların %21,42’sinde, Grup 2’de %7,69’unda rapor edildi; ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0,253). Grup 1’de 2 hastada (%7,1) popeye deformitesi gelişirken, Grup 2’de 1 hastada (%3,8) ortaya çıktı.
Sonuç
Bu çalışma, hem inlay hem de onlay artroskopik biseps tenodezi tekniklerinin biseps tendon dejenerasyonu ve SLAP lezyonlarının yönetiminde etkili cerrahi seçenekler olduğunu göstermektedir. Ancak karşılaştırmalı analizimiz, onlay tekniğinin daha kısa iyileşme süreleri ve daha düşük komplikasyon oranı ile klinik bir avantaj sağlayabileceğini önermektedir.
Anahtar Kelimeler: Artroskopik biseps tenodezi, inlay tekniği, onlay tekniği, interferans vidası, düğümsüz sütür akor
Manuscript Language: English