AMAÇ: Testislerdeki iskemi reperfüzyon hasarý üzerine oksitosinin etkilerini göstermeyi amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmamýzda aðýrlýklarý 250–320 gr arasýnda deðiþen toplam 24 adet Wistar-Albino cinsi sýçan kullanýldý. Sýçanlar, sekiz sýçandan oluþan randomize üç gruba ayrýldý. Grup 1 kontrol grubu olarak deðerlendirildi. Grup 2’de önce testis torsiyonu gerçekleþtirildi. Sonrasýnda detorsiyone edilerek reperfüzyon hasarý oluþturuldu. Grup 3’de ise torsiyon ve detorsiyon iþlemlerini takiben reperfüzyondan önce oksitosin uygulandý. Testiküler dokular, Johnsen skorlama sistemi kullanýlarak histolojik ve spermatogenik parametrelere göre deðerlendirildi ve ortalama Johnsen skoru hesaplandý.
BULGULAR: Histolojik test sonuçlarý torsiyon grubu tedavi ve kontrol gruplarýndan istatistiksel olarak anlamlý derecede farklýydý. Oksitosin ile tedavi edilen grup hem kontrol hem de torsiyon gruplarýndan farklýydý (p=0.010 ve p=0.012). Biyokimyasal test sonuçlarý testis torsiyonu oluþturulan grupta süperoksit dismutaz ve glutatyon peroksidaz düzeyleri kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlý derecede düþük bulundu (p=0.007 ve p=0.007). Daha sonra oksitosin ile tedavi edilen testiküler torsiyon grubunda malondialdehit ve nitrik oksit düzeyleri yalnýzca testis torsiyonu yapýlan grupla karþýlaþtýrýldýðýnda istatistiksel olarak anlamlý þekilde azaldý (p=0.017 ve p=0.014).
TARTIÞMA: Bu sonuçlara göre, oksitosin klinik uygulamada testiküler torsiyon tedavisinde doku hasarýný en aza indirgemek için alternatif bir ajan olarak düþünülebilir.

AMAÇ: Karanlýk ortamda düþman ateþi altýnda endotrakeal entübasyon (ETE) prosedürü hastane öncesi travma yaþam desteði prosedürlerinden farklýdýr. Amacýmýz; aydýnlýk odada klasik laringoskop (KL), karanlýk odada modifiye laringoskop (ML) modeli ile ETE prosedürlerinin baþarý, zorluk derecesi ve ETE prosedür süresini ortaya çýkartmaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Tüm giriþimler 10 kiþiden oluþan muharip saðlýk personeli tarafýndan yapýldý. Gece koþullarýnda, gece görüþ gözlükleri (GGG) ile ETE prosedürünün gerçekleþtirmek için ML modeli geliþtirdik. Giriþimler; KL kullanýlarak aydýnlatýlmýþ bir alanda ve ML ile GGG kullanýlarak karanlýkta gerçekleþtirildi. Modifiye laringoskop býçaðý aðýz içinde (ML-AÝ+GGG) veya aðýz dýþýnda (ML-AD+GGG) açýlacak þekilde iki ayrý metod þeklinde kullanýldý.
BULGULAR: Uygulayýcýlar tarafýndan aydýnlýk ve karanlýk odada yapýlan ETE giriþimlerinin (Gündüz-KL, ML-AD+GGG, ML-AÝ+GGG) ortalama tamamlanma süreleri sýrasýyla 14.46 sn., 26.9 sn., ve 32.38 sn. olarak saptandý. ML-AD+GGG ve ML-AÝ+GGG, Gündüz-KL’ye göre istatistiksel olarak anlamlý derecede daha uzundu (p<0.05). Modifiye laringoskop-AÝ+GGG, ML-AD+GGG’ye göre göre istatistiksel olarak anlamlý derecede daha uzun bulundu (p<0.05). Bütün ETE giriþimleri %100 baþarýlýydý. Gündüz-KL, ML-AD+GGG ve ML-AÝ+GGG ile karþýlaþtýrýldýðýnda daha kolaydý (p<0.05).
TARTIÞMA: Endotrakeal entübasyon savaþ alanýnda GGG kullanarak karanlýkta uygulanabilir bir prosedürdür. Gece görüþ gözlükleri ile karanlýkta yapýlan týbbi müdahaleler, taktik acil týbbýnda verilen temel eðitimlerin bir parçasý olmalýdýr.

AMAÇ: Abdominal yaralanmalarýn cerrahi dýþý tedavisi (CDT) son 10 yýllarda geniþ kabul görmüþtür. Bu çalýþmada, bölgesel Yunanistan hastanesinde künt abdominal travmada (KAT) CDT etkinliði deðerlendirildi.
GEREÇ VE YÖNTEM: Künt abdominal travma için 2008–2015 arasý hastaneye yatýrýlmýþ hastalarýn tümüne önceden kararlaþtýrýlarak uygulanmýþ tedavi protokollerinin sonuçlarý incelendi. Protokol peritonit belirtileri olmayan hemodinamik açýdan stabil hastalarda CDT’yi önerdi. Demografik özellikler, yaralanmanýn tipi, yaralanmýþ organ(lar), tedavi tipi (cerrahi’ye karþýn cerrahi dýþý) Yaralanma Þiddeti Skoru (YÞS), morbidite, mortalite oranlarý ve saðlýk bakým maliyetleri deðerlendirildi.
BULGULAR: Künt abdominal travma nedeniyle bölümümüze yatýrýlmýþ146 hasta çalýþmaya alýndý. Bunlar arasýnda 49’u ameliyat edilmiþ, 97’sine CDT uygulanmýþtý. Yaralanma Þiddeti Skoru cerrahi grubunda istatistiksel açýdan daha yüksek olmasýna raðmen iki grup arasýnda karaciðer, dalak ve böbreklerdeki yaralanmanýn þiddet derecesi açýsýndan farklýlýk yoktu. Cerrahi dýþý tedavi uygulanan hiçbir olgu için muhtemelen CDT’nin katý dahil edilme kriterleri nedeniyle cerrahi tedaviye geçiþ gerekmemiþti.
TARTIÞMA: Hemodinamik açýdan stabil, fizik muayenesi normal yüksek derecede selektif olgular yaralanmanýn derecesine bakýlmaksýzýn cerrahi dýþý yöntemlerle tedavi edilebilir. Yaralanma Þiddeti Skoru cerrahi tedavi riskine iliþkin baðýmsýz bir risk faktörüdür.

AMAÇ: suPAR (Soluble urokinase plasminogen activator receptor) enflamasyon düzeyinin tesbitinde kullanýlan yeni bir biyobelirteçtir. Çalýþmamýzýn amacý suPAR düzeylerinin çocuklarda akut apandidsit tanýsýndaki ve akut ve kronik apandisit ayýrýmýndaki yerini tartýþmaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmamýza 40 komplike apandisit, 40 komplike olmaya apandisit ve 25 kontrol grubu oluþtumak üzere 105 çocuk alýndý. Tüm hastalardan ameliyat öncesinde suPAR, C-reaktif protein, lökosit, nötrofil ve nötrofil yüzdesi bakýlmak üzere kan örnekleri alýndý.
BULGULAR: Apandisitli gruplarda kontrol grubuna göre suPAR, C-reaktif protein, lökosit, nötrofil ve nötrofil yüzdesi anlamlý olarak yüksek bulundu. Komplike apandisitlerde suPAR deðeri anlamlý olarak daha yüksek bulundu (p=0.016).
TARTIÞMA: Çalýþmamýz kan suPAR seviyelerinin akut ve komplike apandisit ayýrýmýnda faydalý olduðunu göstermiþtir.

AMAÇ: Birçok doktor gaz oluþumuyla karakterize sinerjistik nekrotizan selülit hakkýnda az bilgi sahiptir, çalýþmamýzda bu durumu geriye dönük araþtýrdýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Kasým 2006 ile Eylül 2015 arasýnda gaz oluþumuyla karakterize sinerjistik nekrotizan selülit tanýsý konmuþ toplam 30 hasta çalýþmaya alýndý. On dokuz hastaya açýk drenaj uygulandý, 11 hastaya agresif debridman yapýldý. Geriye dönük olarak demografiler, APACHE II skorlarý, patojenlerin kültür sonuçlarý, ameliyat sýrasýnda kanama miktarý, beyaz küreler ve derlenme geriye dönük olarak incelendi.
BULGULAR: Ölüm oranlarý açýk drenaj ve agresif debridman gruplarýnda sýrasýyla %26 ve %73 idi (p=0.023). Tedavi öncesinde iki grup arasýnda APACHE II skorlarý açýsýndan herhangi bir istatistiksel farklýlýk yoktu (16.6±4.5’e karþýn 18.1±7.5, p=0.511). Tedavi sonrasýnda agresif tedavi grubunda APACHE II skoru anlamlý derecede daha yüksek idi (14.2±5.8’e karþýn 20.1±9.1, p=0.038). Tedavi öncesi ve sonrasý arasýnda beyaz küre sayýsýnda istatistiksel farklýlýk yoktu (13.49±5.05×109 hücre/L’e karþýn 17.46±6.94×109 hücre/L, p=0.082; 10.37±3.54×109 hücre /L ve 15.47±7.51×109 hücre /L, p=0.055). Ameliyat sýrasýnda kanama agresif debridman grubunda anlamlý derecede daha fazla idi (315±112 ml’ye karþýn 105±45 ml, p=0.000).
TARTIÞMA: Sinerjistik nekrotizan selülit tedavisi için hasta kabulden sonra olabildiðince en kýsa sürede açýk drenaj yapýlacak en önemli giriþimdir.

AMAÇ: Türkiye’deki acil týp hekimleri, beyin cerrahlarý ve radyologlarýn, minör kafa travmasýnda (MKT) bilgisayarlý tomografi (BT) kullanýmý ile ilgili tutum ve davranýþlarýný belirlemektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþma acil týp hekimleri, beyin cerrahlarý ve radyologlara anket formu uygulanarak gerçekleþtirildi.
BULGULAR: Ankete 201 acil týp hekimi, 179 beyin cerrahý ve 227 radyolog dahil olmak üzere toplam 607 katýlýmcý yanýt verdi. Minör kafa travmasýnda beyin BT kurallarý ile ilgili genel farkýndalýk oraný %31 olarak bulundu. Katýlýmcýlarýn %27.3’ü kurallarý uyguladýðýný bildirdi. Kurallarýn farkýndalýðý ve kullanýmý acil týp hekimi grubunda en belirgin iken en düþük oranlar radyologlar grubunda gözlendi (p<0.01). Acil týp hekimlerinin MKT’de beyin BT kurallarýný kullanmalarýný engelleyen baþlýca etkenler; mediko legal kaygý (%73.6), hastalarýn ve/veya hasta yakýnlarýnýn beklentileri (%72.6) ve zaman kýsýtlamalarý (%44.3) idi. Beyin cerrahlarýnýn belirttikleri baþta gelen faktörler; mediko legal kaygý (%60.9) ve hasta ve/veya hasta yakýnlarýnýn beklentileri (%46.4) idi. Radyologlar tarafýndan belirtilen baþlýca etken “karar verme sürecinde danýþýlmamaktadýr” (%65.6) idi.
TARTIÞMA: Çalýþmamýzýn sonuçlarý, Türkiye’de birçok hekimin MKT’de beyin BT kurallarý ile ilgili olumlu tutumlarý olmadýðýný göstermektedir. Mediko legal kaygý, hastanýn ve/veya hasta yakýnlarýnýn beklentileri, zaman kýsýtlamalarý, BT’nin yaygýnlýðý ve týbbi görüntülemede radyasyondan korunma veya hasta radyasyon dozu konularýnda eðitim yetersizliði bu uygulama þekli için ortak nedenler olarak tanýmlanmaktadýr.

AMAÇ: Yoðun olarak özçekim ve bunlarý sosyal medyada paylaþmak ya da bununla iliþkili davranýþlar, özellikle gençler arasýnda giderek artmaktadýr. Bu durum özçekim nedenli travmalara yol açabilir. Bu klinik çalýþmayý, özçekim iliþkili yaralanma ve ölümlere dikkat çekmek için gerçekleþtirdik.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmamýzda medya kaynaklarýnda rapor edilen 111 özçekim olayý veya kazasý ile iliþkili 159 olgu deðerlendirildi. Özçekimle iliþkili yaralanma ve ölümlerin nedenleri ile birlikte kurbanlarýn vital bulgularý, demografileri, ritmisiteleri, tercihler, olay veya kaza tipleri, risk faktörleri ve etkilenen vücut bölgeleri deðerlendirildi.
BULGULAR: Özçekim kurbanlarýnýn birçoðunun öðrenci olduðu belirlendi. Özçekim iliþkili yaralanma ve ölümler en sýk Hindistan, ABD ve Rusya’dan bildirilmiþti. Kurbanlarýn en sýk poz tercihi uçurum kenarý idi. En sýk rapor edilen kaza tipi yüksekten zemine düþme idi. Özçekim iliþkili yaralanma ve ölümlerde en sýk etkilenen çoklu vücut bölgesi idi. En sýk saptanan ölüm nedeni multitravma ve suda boðulma idi.
TARTIÞMA: Özçekim iliþkili yaralanma ve ölümler son yýllarda giderek artmaktadýr. Özellikle ergenler ve genç yetiþkinler tehlikeli özçekim açýsýndan yüksek risk taþýrlar. Bu nedenle özçekim iliþkili yaralanma ve ölümleri azaltmak için bilinçlendirme yapýlmalýdýr.

AMAÇ: Hastane acil servisleri hem travmatik hem de travmatik kökenli olmayan acil dental durumlarla karþý karþýya gelirler. Öte yandan literatür, týp uzmanlarý arasýnda travmatik dental yaralanmalarýnýn (TDY) yönetimi konusunda bilgi eksiklikleri bulunduðunu ileri sürmektedir. Bu çalýþmanýn amacý, Ýstanbul acil cerrahi doktorlarýnýn TDY’nin tedavisine yönelik bilgi ve tutumlarýný araþtýrmaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: Anketler acil servis yöneticilerine ve doktorlara daðýtýldý. Anket, özellikleri ve dental travma yönetimi konusundaki bilgilerini deðerlendiren sorularý içermekteydi.
BULGULAR: Toplamda 126 anketin (13’ü acil sevis yöneticisi, 113 doktor) geri dönüþü olmuþ ve deðerlendirme kapsamýna alýnmýþtýr. Acil çalýþanlarýnýn kron kýrýklarý ve avülsiyon konusundaki uygun tedavi bilgi düzeyleri genelde iyi düzeyde olmasýna karþýn (p=0.221), lüksasyon yaralanmalarda konusundaki bilgileri yetersizdi (p=0.0001). Doktorlar kalýcý diþler konusunda süt diþlerine oranla daha iyi bir bilgi düzeyine sahiplerdi (p=0.027).
TARTIÞMA: Bu çalýþmadan elde edilen bulgulara dayanarak, hastanelerde özellikle doktorlar arasýnda TDY yönetimini iyileþtirmek için eðitim, izleme, kaynaklarýn daha iyi kullanýlabilirliði ve disiplinler arasý uyum eksikliðinin deðerlendirilmesi gereklidir.

AMAÇ: Çocuklar duvarlara, merdivenlere ve korkuluklara týrmanmaya meraklýdýr. Bu durum düþme sonucu travmalarý da artýrmaktadýr. Çalýþmamýzda korkuluk demiri ile üst ekstremite penetran yaralanmasý olan çocuk hastalarýmýzdaki tecrübelerimizi paylaþmayý ve çocuklardaki bu tip yaralanma riskine dikkat çekmeyi amaçladýk.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmamýzda ortalama yaþý 8.8 olan beþ erkek çocuk dâhil edildi. Saplanmýþ olan korkuluk demirleri ameliyathanede çýkartýldý.
BULGULAR: Eksplorasyon sonucu yaralandýðý tespit edilen yapýlar (fleksör digitorum profundus tendonu, A4 pulleyi, distal interfalangeal eklem volar plak, radial dijital sinir, ulnar dijital sinir ve radial dijital arter) hemen onarýldý.
TARTIÞMA: Korkuluk demiri yaralanmalarý, ameliyathanede eksplorasyon gerektirmekte ve önemli yapýlarýn yaralanmasýna neden olabilmektedir. Özellikle erkek çocuklarý risk altýndadýr ve ebeveynler bu açýdan dikkatli olmalýdýr. Korkuluk demirlerinin kullanýmýnda standart bir hukuki düzenleme olmasý gerektiðini düþünmekteyiz. Bu çalýþmayý, olasý yaralanmalar açýsýndan toplumun, olasý hukuki sonuçlarý açýsýndan da kullanan kurumlarýn ve kiþilerin dikkatine sunuyoruz.

AMAÇ: Mavi Kod, hastanelerde kalp ve solunum arrestine yanýt vermek üzere geliþtirilmiþ acil çaðrý sistemidir. Ancak, literatürde Mavi Kod iþlemlerinde mortaliteyi öngörmek için bir skor sistemi geliþtirilmemiþtir. Bu çalýþmada Mavi Kod ile deðerlendirilen hastalarda mortalite tahmininde hesaplanan APACHE II ve PRISM skorlarýnýn etkinliðinin araþtýrýlmasý ve Mavi Kod çaðrýlarýnýn geriye dönük analizi amaçlandý.
GEREÇ VE YÖNTEM: Hastanemizde 2009 ile 2013 yýllarý arasýnda Mavi Kod ekibi tarafýndan deðerlendirilen 1195 hasta geriye dönük olarak incelendi. Hastalara ait demografik veriler, taný ve iliþkili bölümler, Mavi Kod nedenleri, kardiyopulmoner resüsitasyon süresi, APACHE II ve PRISM skorlarý ile hesaplanan mortalite ve gerçekleþen mortalite deðerleri hastane veritabaný ile Mavi Kod Bildirim Formlarýndan geriye dönük olarak kayýt edildi.
BULGULAR: Mavi Kod çaðrýlarýnda gerçek mortalite ile APACHE II ve PRISM skorlarý tarafýndan hesaplanan beklenen mortalite arasýnda tüm yaþ gruplarýnda anlamlý fark vardý (p<0.05). Gerçek mortalite oraný beklenen mortaliteden anlamlý derecede daha düþüktü.
TARTIÞMA: Mevcut parametrelerle APACHE ve PRISM skorlarý, Mavi Kod iþlemlerinde mortalitenin öngörülmesine yardýmcý olmayacaktýr. Bu yüzden, farklý parametrelerin kullanýldýðý yeni skor sistemlerine gereksinim vardýr.

AMAÇ: Bu çalýþmanýn amacý deplase eklem içi kalkaneus kýrýklarýnýn tedavisinde uyguladýðýmýz anatomik lateral çerçeve plak sonuçlarýný deðerlendirmektir.
GEREÇ VE YÖNTEM: Çalýþmaya 13 hastanýn (3 kadýn, 10 erkek, ortalama yaþ: 37.5) 14 deplase eklem içi kýrýðý olan hasta alýndý. Tüm hastalara geniþletilmiþ lateral yaklaþým uygulandý ve eklem hattý redükte edildikten sonra otogreft kullanýlarak desteklendi. Daha sonra da anatomik lateral çerçeve plak ile tespit edildi. Ameliyattan sonra tüm hastalara atel uygulandý. Ameliyattan sonra hastalara 6–8. haftalarda kontrollü, 12. haftadan sonra ise tam yük verdirildi.
BULGULAR: Hastalarýn ortalama takip süresi 28 aydý. Kýrýklarýn sýnýflamasý Sanders sistemine göre yapýldý. Hastalarýn klinik skorlamalarý AOFAS, Creighton-Nebreska ve Maryland skorlama sistemleri kullanýlarak yapýldý. Hastalarýn bu skor sistemlerine göre ortalamasý sýrasý ile 83.7, 75.7, 88.5 olarak bulundu.
TARTIÞMA: Çalýþmamýzda deplase eklem içi kalkaneus kýrýðý olan hastalarda kullandýðýmýz anatomik lateral çerçeve plak tasarýmýmýzýn sonuçlarýný tanýmladýk. Kullandýðýmýz plaðýn kalkaneusun lateral yüzüne anatomik olarak oturmasýyla hem klinik hem de radyolojik olarak yeterli ve tatmin edici sonuçlar elde ettik.

AMAÇ: Çalýþmada AO tip 13C humerus distal kýrýklarýnda olekranon osteotomisi ile birlikte açýk redüksiyon ve internal tespit yapýlan hastalarýn fonksiyonel ve klinik sonuçlarýný ortaya koymaktýr.
GEREÇ VE YÖNTEM: AO Tip 13C distal humerus kýrýðý tanýsý mevcut olan ve cerrahisi yapýlan 39 hasta (ortalama yaþ, 44.7; Erkek, %56.4) geriye dönük olarak deðerlendirildi. Hastalarýn demografik verileri, týbbi öyküleri, radyolojik ve fonksiyonel sonuçlarý kayýt altýna alýndý. Hastalarýn fonksiyonel sonuçlarý Mayo Dirsek Performans Puanlama Sistemi’ne (MEPI) göre deðerlendirildi.
BULGULAR: Ortalama dirsek fleksiyon derecesi 102.2 (60–120 derece) ve ortalama ekstansiyon kaybý derecesi 11.4 (0–25 derece) olarak hesaplandý. Mayo Dirsek Performans Puanlama skorlama sistemine göre yedi hastada mükemmel, 12 hastada iyi, 13 hastada orta ve 7 hastada kötü sonuç elde edildi. Tüm hastalarda ameliyat sonrasý altýncý ayda radyolojik olarak kaynama görüldü. Tip 13C3 kýrýklarda tip 13C1 ve 13C2’ye göre daha fazla ekstansiyon kaybý, daha düþük fleksiyon derecesi ve daha düþük ortalama MEPI skoru tespit edildi. Fonksiyonel sonuçlara bakýldýðýnda olekranon fiksasyon yönteminin (tansiyon bant ve kanüle vida) anlamlý farklýlýk yaratmadýðý tespit edildi.
TARTIÞMA: AO tip 13C1 ve tip 13C2 kýrýklarýn klinik ve fonksiyonel sonuçlarýnýn AO tip 13C3 kýrýklara göre daha iyi olduðu ve iki farklý olekranon fiksasyon yönteminde fonksiyonel sonuçlarýn deðiþmediði görüldü.

AMAÇ: AO tipleri A1.2 ve A1.3 kýrýklarýnýn rotasyonel instabil olduðu düþünülmesine raðmen, dinamik kalça vidasý ile tespitten sonra stabil olmadýklarý ortaya çýkmýþtýr. Bu nedenle bu kýrýklarýn rotasyonel instabil kýrýklar gibi tedavi edilmesi gerektiðini varsaymaktayýz.
GEREÇ VE YÖNTEM: AO tip A1, A2 and B2.1 kýrýklarý olan 83 kýrýklýk bir seri DKV/DRV ile tedavi edildikten sonra 24 ay izlendi. Ameliyattan hemen sonra, redüksiyonun ve fiksasyonun yeterliliði, altýncý aylarda veya kýrýklar iyileþtiðinde ise kýrýk bölgesindeki çökme deðerlendirildi. Varsayýmýmýzýn uygulanabilirliðini araþtýrmak için kýrýklar iki gruba ayrýldý: Kaçýnýlmaz olarak instabil kýrýk grubu (KÝKG) AO tip A1.1, A2.1,2,3 ve B2.1 kýrýklarý, potansiyel olarak instabil kýrýk grubu (PÝKG) AO tip A1.2 ve A1.3 kýrýklarý içermekteydi. Sonuçlar istatistiksel açýdan analiz edildi.
BULGULAR: Yetmiþ yedi kýrýkta yeterli redüksiyon ve 71’inde yeterli fiksasyon saðlandý. Kýrýklarýn tümü ortalama 13.5 haftada iyileþti ve kýrýk bölgesinde ortalama 5.8 mm’lik çökme (kolaps) oluþtu. Altmýþ altý hastada her iki alt ekstremite eþitlendi, 80 hastada kalça hareket erimi diðer saðlam kalçanýn hareket erimine kavuþtu. Bir AO tip A1.2’li hasta yeniden ameliyata alýndý. Sonuçlarýn karþýlaþtýrýlmasýna göre KÝKG ile PÝKG arasýnda önemsiz farklýlýklar vardý.
TARTIÞMA: DKV/DRS ile femurun proksimal ucunun anatomik özellikleri orijinal haline getirilmiþ ve takip dönemi sýrasýnda bu durum korunmuþtur. KÝKG ile PÝKG sonuçlarý arasýnda önemsiz farklýlýklar, rotasyonel instabil kýrýklara AO tip A1.2 ve A1.3 kýrýklarýn da ilavesi akla yakýndýr.

Künt travmaya baðlý eviserasyon son derece nadirdir. Yirmi aylýk erkek çocukta künt travma sonrasý mide, ince ve kalýn baðýrsakta eviserasyonu tanýmladýk. Acil laparotomi ve cerrahi onarým yapýlmýþtý. Mezenterde küçük bir delikten baþka bir yaralanma yoktu. Baðýrsaklar karýn boþluðuna drene edildi ve cilt kapatýldý. Hasta iyileþti.

Akut apandisit, acil cerrahi gerektiren en yaygýn akut karýn aðrýsý nedenlerinden biridir. Apendiksin varyasyonel anatomik lokalizasyonlarýndan dolayý olgularýn yaklaþýk üçte birinde farklý bir kadranda aðrý olabilir. Akut apandisit, sitüs inversus totalis (SIT), Midgut malrotasyon (MM) gibi birkaç doðuþtan anomali dýþýnda sol alt kadran aðrýsýnda nadiren akla gelir. Midgut malrotasyon nadir bir doðuþtan anomali olup superior mezenterik damarlarýn etrafýnda rotasyon veya baðýrsaklarýn fiksasyonu hatasýndan kaynaklanýr ve baðýrsaðýn inkomplet rotasyonu veya nonrotasyonu anlamýna gelir. Burada sol alt kadran aðrýsý ile baþvuran ve akut perfore apandisit tanýsý alan intestinal nonrotasyonlu bir olgu sunuldu. Klinisyenler intestinal nonrotasyonun sol alt kadran aðrýsý ile prezente olan akut apandisit ile komplike olabileceðini bilmeli, sol alt kadran lokalizasyonlu apandisitlerde intestinal nonrotasyon akla gelmelidir.

Vasküler kapatma cihazý, endovasküler giriþimsel iþlemler sonrasýnda hemostazý saðlamak amacýyla sýklýkla kullanýlmaktadýr. Bu cihazlar, ponksiyon yerinde hýzlý bir hemostaz saðlamasýnýn yaný sýra, hastanýn erken mobilizasyonuna ve kliniðin iþ yükünün azalmasýna da olanak saðlamaktadýr. Ancak nadir de olsa iþleme baðlý komplikasyonlar bildirilmiþtir. Bu yazýda, vasküler kapatma cihazý kullanýmý sonrasýnda ani baþlayan ve cerrahi giriþim gerektiren iki akut arter týkanýklýðý olgusu paylaþýldý.