Purpose: This study aims to assess the diagnostic value and problem-solving utility of follow-up abdominopelvic computed tomography (CT) scans performed within 10 days of initial presentation for acute non-traumatic abdominal symptoms in the emergency department.
Methods: A retrospective analysis was conducted on patients presented with acute abdominal symptoms to the emergency department between January 1, 2013, and May 30, 2023 and underwent abdominopelvic CT scans in acute setting. Among this cohort, 149 patients had repeat abdominopelvic CT scans during the same admission and were classified into five groups based on findings: Group A (no change in diagnosis), Group B (confirmation of suspected initial diagnosis), Group C (disease progression), Group D (disease regression), and Group E (new diagnosis).
Results: The cohort's mean age was 51.5 ± 18 years (range: 19–92). The average interval between initial and repeat CT scans was 40.9 ± 59.05 hours (range: 0.5–238). The number of patients in categorized groups were as follows: Group A (n= 21), Group B (n= 60), Group C (n= 32), Group D (n=25), and Group E (n= 11). Partial bowel obstruction was the most common finding (27%, 41/149), with 72% (18/25) of Group D showing regression on follow-up CT. The "wait and follow-up" approach significantly guided management decisions for partial bowel obstruction (p<0.01).
Conclusion: This study emphasizes the importance of the "wait and repeat CT" strategy in enhancing diagnostic accuracy and guiding clinical management for patients with acute non-traumatic abdominal complaints. Follow-up CT scans were particularly effective in identifying conditions such as partial bowel obstruction.
Amaç: Bu çalışma, acil servise akut travmatik olmayan karın ağrısı şikayetiyle başvuran hastalarda, ilk başvurudan sonraki 10 gün içinde gerçekleştirilen takip abdomenopelvik bilgisayarlı tomografi (BT) taramalarının tanısal değerini ve sorun çözme potansiyelini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Yöntem: 1 Ocak 2013 ile 30 Mayıs 2023 tarihleri arasında akut karın şikayetleri ile acil servise başvuran ve akut dönemde abdomenopelvik BT çekilen hastalar retrospektif olarak analiz edildi. Bu kohort içerisinde, aynı yatış süresi içinde tekrar abdomenopelvik BT çekilen 149 hasta belirlendi ve bulgulara göre beş gruba ayrıldı: Grup A (ilk tanıda değişiklik yok), Grup B (başlangıçta şüphelenilen tanının doğrulanması), Grup C (hastalığın progresyonu), Grup D (hastalığın regresyonu) ve Grup E (tekrarlayan BT'de yeni tanı).
Bulgular: Kohortun ortalama yaşı 51,5 ± 18 yıl (19–92) idi. İlk ve tekrarlayan BT çekimleri arasındaki ortalama süre 40,9 ± 59,05 saat (0,5–238) olarak belirlendi. Gruplara göre hasta sayısı şu şekildeydi: Grup A (n=21), Grup B (n=60), Grup C (n=32), Grup D (n=25) ve Grup E (n=11). En sık karşılaşılan bulgu parsiyel barsak obstrüksiyonu idi (%27, 41/149); Grup D’nin %72’sinde (18/25) takip BT’de regresyon izlendi. “Bekle ve BT'yi tekrarla” yaklaşımı, parsiyel barsak obstrüksiyonunda klinik yönetim kararlarını anlamlı şekilde yönlendirdi (p<0,01).
Sonuç: Bu çalışma, travmatik olmayan akut karın şikayeti olan hastalarda tanısal doğruluğun artırılması ve klinik yönetimin yönlendirilmesinde “bekle ve BT'yi tekrarla” stratejisinin önemini vurgulamaktadır. Takip BT’leri özellikle parsiyel barsak obstrüksiyonu gibi durumların belirlenmesinde etkili bulunmuştur.