Objective: Nonunion in children under ten years of age is exceptionally rare due to the remarkable osteogenic potential and remodeling capacity of the pediatric skeleton. However, when it occurs, the underlying mechanisms and contributing factors remain poorly understood. This study aimed to investigate the clinical and biological factors associated with surgically treated long bone diaphyseal nonunion in children under ten years of age through comparison with a control group.
Methods: This retrospective observational comparative study included pediatric patients (≤10 years) with long bone diaphyseal pathology. Patients who developed nonunion requiring revision surgery were identified through retrospective review of institutional records between 2014 and 2022. A control group was selected from pediatric patients treated between 2018 and 2022 who achieved uneventful bone union. Inclusion and exclusion criteria were applied to both groups to ensure comparability. Demographic, clinical, radiographic, microbiological, and laboratory parameters were analyzed and compared between groups.
Results: A total of 41 pediatric patients were analyzed, including 11 patients with nonunion and 30 patients in the control group. There was no statistically significant difference in age between the groups (p = 0.227). Infection (p < 0.001) and open fractures (p = 0.015) were significantly associated with nonunion. Vitamin D (p = 0.004) and albumin levels (p = 0.027) were significantly lower in the nonunion group. High-energy trauma was more frequent among patients with nonunion, although this difference did not reach statistical significance (p = 0.098).
Conclusion: Although nonunion is rare in children under ten years of age, it is typically associated with identifiable biological and infectious factors. Infection and metabolic abnormalities, including low vitamin D and albumin levels, appear to play a key role in impaired fracture healing. Recognition and appropriate management of these factors can lead to favorable outcomes, as demonstrated by successful union in all patients in this series.

Keywords: Pediatrik kaynamama, on yaş altı çocuklar, risk faktörleri, enfeksiyon, kemik iyileşmesi

On Yaş ve Altı Çocuklarda Uzun Kemik Diyafizer Kaynmama İçin Risk Faktörleri: Karşılaştırmalı Kohort Çalışması

Amaç: On yaş altındaki çocuklarda nonunion, pediatrik kemiğin belirgin osteojenik potansiyeli ve remodeling kapasitesi nedeniyle son derece nadirdir. Ancak ortaya çıktığında, altta yatan mekanizmalar ve katkıda bulunan faktörler hâlen tam olarak aydınlatılamamıştır. Bu çalışmanın amacı, on yaş altındaki çocuklarda cerrahi olarak tedavi edilen uzun kemik diyafiz nonunionu ile ilişkili klinik ve biyolojik faktörleri bir kontrol grubu ile karşılaştırarak incelemektir.

Yöntemler: Bu retrospektif, gözlemsel ve karşılaştırmalı çalışmaya, uzun kemik diyafiz patolojisi olan pediatrik hastalar (≤10 yaş) dahil edildi. Revizyon cerrahisi gerektiren nonunion gelişen hastalar, 2014–2022 yılları arasında kurum kayıtlarının retrospektif incelenmesi ile belirlendi. Kontrol grubu ise 2018–2022 yılları arasında tedavi edilip sorunsuz kaynama elde edilen pediatrik hastalardan oluşturuldu. Gruplar arasında karşılaştırılabilirliği sağlamak amacıyla her iki gruba da dahil edilme ve dışlanma kriterleri uygulandı. Demografik, klinik, radyolojik, mikrobiyolojik ve laboratuvar parametreleri analiz edilerek gruplar arasında karşılaştırıldı.

Bulgular: Toplam 41 pediatrik hasta analiz edildi; bunların 11’i nonunion, 30’u ise kontrol grubunda yer aldı. Gruplar arasında yaş açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p = 0.227). Enfeksiyon (p < 0.001) ve açık kırıklar (p = 0.015) nonunion ile anlamlı şekilde ilişkili bulundu. Nonunion grubunda vitamin D (p = 0.004) ve albümin düzeyleri (p = 0.027) anlamlı derecede daha düşüktü. Yüksek enerjili travma nonunion gelişen hastalarda daha sık görülmekle birlikte bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0.098).
Sonuç: On yaş altındaki çocuklarda nonunion nadir görülmekle birlikte, genellikle tanımlanabilir biyolojik ve enfeksiyöz faktörlerle ilişkilidir. Enfeksiyon ve düşük vitamin D ile albümin düzeyleri gibi metabolik anormallikler, kırık iyileşmesinin bozulmasında önemli rol oynamaktadır. Bu faktörlerin erken tanınması ve uygun şekilde yönetilmesi, bu seride tüm hastalarda başarılı kaynama elde edilmesiyle de gösterildiği üzere, olumlu klinik sonuçlar sağlayabilir.

Anahtar Kelimeler: Pediatric nonunion, children under ten years, risk factors, infection, bone healing