Evaluation Of Cases Admitted To The Pediatric Surgery Department Of XXX Technical University XXX Hospital Due To Abdominal Trauma Between 2019 And 2022 İn Terms Of Child Abuse

Introduction: Trauma poses a high risk of death and illness in the pediatric age group. The preventable nature of a considerable portion of trauma cases in this age group highlights a noteworthy issue. In our study, we aimed to raise awareness about abdominal injuries resulting from trauma, focusing on the period from 2019 to 2022 and the cases admitted to the Pediatric Surgery Department at the XXX Hospital of XXX Technical University. We examined cases based on various factors such as gender, age, origin, injured organ, presence of multiple traumas, duration of hospital admission, month and year of occurrence, length of hospital stay, physical abuse indicators, presence of genital injuries, psychiatric history, whether the incident was an accident or a preventable situation, the presumed responsible party, type of case, indicators suggesting neglect, trauma history, vital threat, the presence of bone fractures, and whether simple medical interventions could address the injuries. Through this examination, we aimed to shed light on the extent and forensic aspects of abdominal injuries resulting from trauma, fostering awareness regarding child abuse issues.
Material and Method: The research has a cross-sectional descriptive study design and was conducted by retrospectively examining the files of cases that presented with abdominal trauma to the Pediatric Surgery Department of KTU Faculty of Medicine XXX Hospital between 2019 and 2022. The examination involved both electronic and physical records.
Results: Out of the 64 cases presenting with abdominal trauma, 47 (73.4%) were male, and 17 (26.6%) were female. When examining the origin distribution, falls from a height were the most common cause, accounting for 25 cases (39.1%), followed by 18 cases (28.1%) involving bicycle falls. Regarding the distribution of injured organs, it was found that 15 cases (23.4%) had injuries to multiple abdominal organs, 15 cases (23.4%) had liver injuries, and 12 cases (18.8%) had free fluid in the abdomen. It was noted that 35 cases (54.7%) were forensic cases. Neglect-indicating signs were identified in 41 cases (64%).
Conclusion: Pediatric trauma, including the mechanisms of trauma occurrence and child abuse, is a subject that needs to be addressed from a forensic medical perspective. Preventive measures for trauma in the pediatric age group should be organized and reviewed, and healthcare professionals should not forget their legal reporting obligations in cases of forensic traumatic injuries.

Keywords: Traumatic Injury, Child Abuse, Forensic Medicine

XXX Teknik Üniversitesi XXX Hastanesi Çocuk Cerrahisi Servisine 2019-2022 Yılları Arasında Batın Travması Nedeniyle Kabul Edilen Olguların Çocuk İstismarı Açısından Değerlendirilmesi

Giriş: Travma, pediatrik yaş grubunda yüksek ölüm ve hastalık riskine yol açmaktadır. Bu yaş grubundaki travma vakalarının büyük bir kısmının önlenebilir olması, dikkate değer bir durumu ortaya koymaktadır. Çalışmamızda; XXX Tıp Fakültesi XXX Hastanesi Çocuk Cerrahi Servisi’ne 2019-2022 yılları arasında batın travması nedeniyle başvuru yapmış olguların, cinsiyet, yaş, orijin, yaralanan organ, multitravma varlığı, hastaneye geliş süresi, gerçekleştiği ay ve yıl, yatış süresi, fiziksel istismar bulguları, genital yaralanma varlığı, psikiyatrik özgeçmiş, olayın kaza mı önlenebilir bir durum olup olmadığı, sorumlu olduğu düşünülen kişi, vaka türü, ihmal düşündüren bulgular, travma özgeçmişi, yaşamsal tehlike, kemik kırığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği bakımından inceleyerek, batın travması sonucu yaralanmaların düzeyleri, adli boyutu ile çocuk istismarı konularında farkındalık yaratmak amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Araştırmanın yapısı kesitsel tanımlayıcı bir çalışma niteliğinde olup, XXX Tıp Fakültesi XXX Hastanesi Çocuk Cerrahi Servisi’ne 2019- 2022 yılları arasında batın travması nedeniyle başvuru yapmış olguların dosyalarının elektronik ve fiziki ortamda geriye dönük olarak incelenmesi ile yapılmıştır.
Bulgular: Batın travması nedeniyle başvuran 64 olgudan 47’sinin (%73,4) erkek, 17’sinin (%26,6) kız olduğu görüldü. Orijin dağılımları incelendiğinde; 25 (%39,1) olgu ile yüksekten düşme ilk sırada gelirken, 18 (%28,1) olgu ile bisikletten düşme ikinci sırada yer almaktadır. Yaralanan organ dağılımlarına bakıldığında; 15 (%23,4) olguda birden fazla batın bölgesi organın yaralandığı, 15 (%23,4) olguda karaciğer yaralanması olduğu, 12 (%18,8) olguda batında serbest mayi olduğu saptanmıştır. 35 olgunun (%54,7) adli vaka olduğu görüldü. 41 olguda (%64) ihmal düşündüren bulgu saptandı.
Sonuç: Pediatrik travmanın travma oluş mekanizmaları ve çocuk istismarı, adli tıbbi açıdan ele alınması gereken bir konudur. Pediatrik yaş grubu için travmayı önleyici tedbirler düzenlenmeli ve gözden geçirilmeli, adli travmatik yaralanmalarda sağlık personeli adli bildirim yükümlülüğünü unutmamalıdır.

Anahtar Kelimeler: Travmatik Yaralanma, Çocuk İstismarı, Adli Tıp