Background: Ankle sprains account for approximately 5% of emergency department visits and 40% of all sports-related injuries, causing significant pain and restriction in the range of motion (ROM). This study aims to observe the clinical outcomes of early administration of intravenously administered paracetamol, ibuprofen, and dexketoprofen, which are frequently used in emergency department practice for ankle sprains. For this purpose, pain monitoring and ROM measurements were performed to demonstrate the effectiveness of early functional analgesia.
Methods: This prospective, randomized, double-blind study was conducted between December 2023 and May 2024 on patients diagnosed with grade 1-2 ankle sprains in the emergency department. Patients were divided into three groups and received intravenous dexketoprofen (Group D, n = 52), paracetamol (Group P, n = 52) and ibuprofen (Group I, n = 51). Pain assessment was performed using the Numeric Rating Scale (NRS) and the Wong-Baker Faces Pain Scale (WBS). ROM was evaluated by measuring dorsiflexion (d-ROM) and plantar flexion (p-ROM) angles using a semicircular goniometer. Pre-treatment and 1-hour post-treatment measurements were compared.
Results: In the post-treatment pain assessment, no significant difference was observed between the groups in terms of NRS scores (p = 0.352); however, Group I had the lowest WBS scores (p < 0.001). Nevertheless, in all three groups, post-treatment pain scores (NRS and WBS) were significantly lower compared to pre-treatment values (p < 0.001). Regarding ROM, pre-treatment d-ROM and p-ROM values were similar among the groups (p = 0.196). Post-treatment measurements revealed that d-ROM was lower in Group I (p = 0.034), whereas p-ROM was higher (p = 0.011). However, in all groups, ROM values significantly improved after treatment compared to baseline (p < 0.001). When pre- and post-treatment changes (Δ) in pain scores and ROM values were compared, no statistically significant differences were found between the groups (ΔNRS p = 0.264, ΔWBS p = 0.965, Δd-ROM p = 0.099, Δp-ROM p = 0.073).
Conclusion: Paracetamol, ibuprofen, and dexketoprofen demonstrated similar efficacy in reducing pain and improving ankle joint range of motion during the acute phase of ankle sprains. These findings suggest that the early initiation of analgesic treatment in ankle sprains contributes to clinical recovery.

Keywords: Ankle sprains, Pain, Range of Motion, Paracetamol, Dexketoprofen, Ibuprofen

Acil Serviste Ayak Bileği Burkulmalarında Kullanılan Analjezik Tedavilerin Karşılaştırılması

Amaç: Ayak bileği burkulmaları, acil servise yapılan başvuruların yaklaşık %5’ini ve tüm sporla ilişkili yaralanmaların %40’ını oluşturmaktadır ve genellikle belirgin ağrı ile eklem hareket açıklığında (ROM) kısıtlılığa yol açmaktadır. Bu çalışma, acil servis pratiğinde yaygın olarak kullanılan intravenöz parasetamol, ibuprofen ve deksketoprofenin erken dönemde uygulanmasının klinik sonuçlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla, erken fonksiyonel analjezinin etkinliğini gösterebilmek için ağrı düzeyi takipleri ve ROM ölçümleri yapıldı.
Gereç ve Yöntem: Bu prospektif, randomize, çift kör çalışma Aralık 2023 ile Mayıs 2024 tarihleri arasında acil serviste Derece 1–2 ayak bileği burkulması tanısı alan hastalar üzerinde gerçekleştirildi. Hastalar üç gruba ayrıldı ve intravenöz deksketoprofen (Grup D, n = 52), parasetamol (Grup P, n = 52) ve ibuprofen (Grup I, n = 51) uygulandı. Ağrı değerlendirmesi Sayısal Derecelendirme Ölçeği (NRS) ve Wong-Baker Yüz Ağrı Ölçeği (WBS) kullanılarak yapıldı. ROM, yarım daireli gonyometre ile dorsifleksiyon (d-ROM) ve plantar fleksiyon (p-ROM) açıları ölçülerek değerlendirildi. Tedavi öncesi ve tedaviden 1 saat sonraki ölçümler karşılaştırıldı.
Bulgular: Tedavi sonrası ağrı değerlendirmesinde; NRS skorları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p = 0.352), ancak WBS skorları bakımından Grup I en düşük değere sahipti (p < 0.001). Bununla birlikte, her üç grupta da tedavi sonrası ağrı skorlarının (NRS ve WBS) tedavi öncesine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı saptandı (p < 0.001). ROM açıları incelendiğinde, tedavi öncesi d-ROM ve p-ROM değerleri gruplar arasında benzerdi (p = 0.196). Tedavi sonrasında Grup I’da d-ROM daha düşük (p = 0.034) ve p-ROM daha yüksek bulundu (p = 0.011). Ancak, her üç grupta da tedavi sonrası ROM değerlerinde tedavi öncesine göre anlamlı iyileşme gözlendi (p < 0.001). Ağrı skorları ve ROM açıları için tedavi öncesi-sonrası değişim (Δ) değerleri karşılaştırıldığında ise gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (ΔNRS p = 0.264, ΔWBS p = 0.965, Δd-ROM p = 0.099, Δp-ROM p = 0.073).
Sonuç: Parasetamol, ibuprofen ve deksketoprofen, ayak bileği burkulmalarının akut fazında ağrıyı azaltma ve ayak bileği eklem hareket açıklığını artırma açısından benzer etkinlik göstermiştir. Bu bulgular, ayak bileği burkulmalarında analjezik tedavinin erken başlanmasının klinik iyileşmeye katkı sağladığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Ayak bileği burkulmaları, Ağrı, Eklem Hareket Açıklığı, Parasetamol, Deksketoprofen, İbuprofen