Background:
Liver trauma remains a leading cause of morbidity in abdominal injuries. Although nonoperative management (NOM) is widely accepted in hemodynamically stable patients, the relationship between American Association for the Surgery of Trauma (AAST) injury grade, laboratory parameters, transfusion requirements, and surgical need remains debated.
Methods:
This retrospective observational study included 53 patients with radiologically or intraoperatively confirmed liver lacerations managed at a tertiary surgical center between October 2024 – May 2025. Demographic data, vital signs, AAST grade, laboratory values, transfusion requirements, imaging utilization, and clinical outcomes were collected. Statistical analyses included ANOVA, chi-square/Fisher’s tests, and logistic regression.
Results:
The mean patient age was 41.4 years, and 67.9% were male. Mechanisms of injury were predominantly motor vehicle accidents (56.6%). At presentation, 64.2% of patients had AAST grade I–II injuries, and 7.5% had grade IV. NOM was successful in 81.1%, with 18.9% requiring surgery. No in-hospital mortality was recorded. Hemoglobin and hematocrit decline were not significantly associated with injury grade or surgical requirement. In contrast, transfusion requirements increased with severity: erythrocyte suspension (p = 0.006) and fresh frozen plasma (p < 0.001). Follow-up imaging (n = 25) showed stable or improved grading in 96% of cases. Logistic regression did not identify independent predictors of surgery.
Conclusions:
NOM of liver lacerations is safe and effective, with excellent outcomes and no mortality in this cohort. While AAST grade alone did not predict surgery, transfusion requirements correlated with injury severity, underscoring their value as practical indicators in clinical decision-making.
Keywords: Liver trauma, AAST grade, nonoperative management, transfusion
Amaç:
Karaciğer travması, abdominal yaralanmalarda morbiditenin önde gelen nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir. Hemodinamik olarak stabil hastalarda nonoperatif tedavi (NOM) yaygın olarak kabul görse de American Association for the Surgery of Trauma (AAST) yaralanma derecesi, laboratuvar parametreleri, transfüzyon gereksinimleri ve cerrahi ihtiyacı arasındaki ilişki hâlâ tartışmalıdır.
Gereç ve Yöntem:
Bu retrospektif gözlemsel çalışmaya, üçüncü basamak bir cerrahi merkezde Ekim 2024- Mayıs 2025 tarihleri arasında yönetilen, radyolojik veya intraoperatif olarak doğrulanmış karaciğer laserasyonu olan 53 hasta dâhil edildi. Demografik veriler, vital bulgular, AAST derecesi, laboratuvar değerleri, transfüzyon gereksinimleri, görüntüleme kullanımı ve klinik sonuçlar kaydedildi. İstatistiksel analizlerde ANOVA, ki-kare/Fisher testleri ve lojistik regresyon kullanıldı.
Bulgular:
Hastaların ortalama yaşı 41,4 yıl olup, %67,9’u erkekti. Yaralanma mekanizması çoğunlukla trafik kazalarıydı (%56,6). Başvuru sırasında hastaların %64,2’sinde AAST derece I–II, %7,5’inde derece IV yaralanma saptandı. NOM başarısı %81,1 iken, %18,9 hastada cerrahi gereksinimi oldu. Hastane içi mortalite gözlenmedi. Hemoglobin ve hematokrit düşüşü, yaralanma derecesi veya cerrahi gereksinimi ile anlamlı ilişki göstermedi. Buna karşın, transfüzyon gereksinimleri şiddetle birlikte arttı: eritrosit süspansiyonu (p = 0,006) ve taze donmuş plazma (p <0,001). Takip görüntülemelerinde (n = 25) olguların %96’sında yaralanma derecesinin stabil veya iyileşmiş olduğu görüldü. Lojistik regresyon analizinde cerrahi için bağımsız bir prodüktör belirlenmedi.
Sonuçlar:
Karaciğer laserasyonlarında NOM, güvenli ve etkili bir tedavi seçeneğidir; bu kohortta mükemmel sonuçlar ve mortalite olmamasıyla dikkat çekmektedir. AAST derecesi tek başına cerrahi gereksinimini öngörmemiş olsa da, transfüzyon gereksinimleri yaralanma şiddeti ile korelasyon göstermiştir; bu da klinik karar verme sürecinde pratik göstergeler olarak değerlerini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler: Karaciğer travması, AAST derecesi, non-operative tedavi, transfüzyon