Objective: Traumatic posterior meniscal root tears disrupt the stress distribution mechanism of the meniscus, leading to meniscal extrusion and the early development of osteoarthritis. Transtibial pull-out repair is a widely used method for meniscal root repair; however, drilling a 4.5-mm tibial tunnel may cause iatrogenic chondral and bony defects at the root footprint. The aim of this study was to evaluate and compare the clinical and radiological outcomes of a modified aperture-preserving technique that does not require reaming at the joint surface with those of the standard pull-out method.

Methods: Between December 2021 and December 2024, sixty patients with traumatic posterior meniscal root tears were retrospectively included in the study. Patients were divided into two groups. The first group consisted of 30 patients who underwent standard pull-out repair with a 4.5-mm tibial tunnel. The second group consisted of 30 patients who underwent the modified pinhole technique without reaming at the joint surface. In both groups, fixation was performed with a cortical post-fixation screw. Clinical evaluations were performed preoperatively and at 6 and 12 months postoperatively. Functional assessment included the Lysholm knee score (Lysholm), the International Knee Documentation Committee score (International Knee Documentation Committee), the Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score), and the Visual Analogue Scale for pain (Visual Analogue Scale). Radiological evaluation was performed with magnetic resonance imaging to assess meniscal extrusion and healing status (complete, partial, failed).

Results: In both groups, functional scores significantly improved compared with the preoperative values (p<0.001). At the twelve-month evaluation, the modified pinhole group had significantly higher Lysholm knee scores, International Knee Documentation Committee scores, and Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Scores compared with the standard pull-out group. Improvement in Visual Analogue Scale pain scores was similar between the groups. Meniscal extrusion increased in both groups, but the degree of increase was lower in the modified pinhole group. Complete healing was achieved in 80% of patients in the modified pinhole group and 60% of patients in the standard pull-out group. No major complications were observed during the study period.

Conclusion: Both techniques provided satisfactory outcomes in the repair of posterior meniscal root tears. However, the aperture-preserving modified pinhole technique yielded superior functional recovery, reduced progression of meniscal extrusion, and a higher rate of complete healing. Minimizing iatrogenic damage to the joint surface may improve the success of meniscal root repair.

Keywords: meniscal root tear, Transtibial pull-out, pinhole technique, Meniscus extrusion, Arthroscopic repair

Travmatik Posterior Menisküs Kök Yırtıklarında Artriküler Yüzeyi Koruyan Pinhole Transtibial Teknik ile Standart Pull-Out Onarımın Klinik ve Radyolojik Karşılaştırması

Amaç: Travmatik Posterior menisküs kök yırtıkları menisküsün stres mekanizmasını bozarak menisküsün ekstrüzyonuna ve erken dönemde osteoartrit gelişimine yol açmaktadır. Transtibial pull-out onarımı menisküs kök tamiri için yaygın olarak kullanılan bir yöntemdir; ancak 4,5 mm çapında tibial tünel açılması kök ayak izi bölgesinde iyatrojenik kıkırdak ve kemik defektlerine neden olabilmektedir. Bu çalışmanın amacı eklem yüzeyinde frezleme gerektirmeyen, açıklığı koruyan modifiye tekniğin standart pull-out yöntemi ile karşılaştırılarak klinik ve radyolojik sonuçlarının değerlendirilmesidir.

Yöntem: Aralık 2021 ile Aralık 2024 tarihleri arasında travmatik posterior menisküs kök yırtığı bulunan 60 hasta retrospektif olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar iki gruba ayrılmıştır. Birinci gruba 4,5 mm çapında tibial tünel açılarak standart pull-out onarımı yapılan 30 hasta dahil edildi. İkinci gruba eklem yüzeyinde frezleme yapılmadan modifiye pinhole tekniği uygulanan 30 hasta dahil edildi. Her iki grupta da fiksasyon kortikal postfiksasyon vidası ile yapıldı. Hastaların klinik değerlendirmeleri ameliyat öncesinde, ameliyat sonrası altıncı ve on ikinci aylarda yapılmıştır. Fonksiyonel değerlendirmede Lysholm diz skoru (Lysholm), Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi skoru (International Knee Documentation Committee), Diz Yaralanması ve Osteoartrit Sonuç Skoru (Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score) ve görsel analog ağrı skoru (Visual Analogue Scale) kullanılmıştır. Radyolojik değerlendirme manyetik rezonans görüntüleme ile yapılmış ve menisküs ekstrüzyonu ile iyileşme durumu (tam, kısmi, başarısız) incelenmiştir.

Bulgular: Her iki grupta da fonksiyonel skorlar ameliyat öncesine göre anlamlı düzeyde artış göstermiştir (p<0,001). On ikinci ay değerlendirmesinde modifiye pinhole tekniği uygulanan grupta Lysholm diz skoru, Uluslararası Diz Dokümantasyon Komitesi skoru ve Diz Yaralanması ve Osteoartrit Sonuç Skoru standart pull-out grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Görsel analog ağrı skorundaki iyileşme ise iki grup arasında benzer bulunmuştur. Menisküs ekstrüzyonu her iki grupta da artmış olmakla birlikte, artış miktarı modifiye pinhole grubunda daha düşük saptanmıştır. Tam iyileşme oranı modifiye pinhole grubunda %80, standart pull-out grubunda ise %60 bulunmuştur. Çalışma süresince majör komplikasyon izlenmemiştir.

Sonuç: Posterior menisküs kök yırtıklarının onarımında her iki teknik de tatmin edici sonuçlar sağlamaktadır. Bununla birlikte eklem yüzeyinde açıklığı koruyan ve frezleme gerektirmeyen modifiye pinhole tekniği daha iyi fonksiyonel iyileşme, daha düşük menisküs ekstrüzyon progresyonu ve daha yüksek tam iyileşme oranı ile üstünlük göstermektedir. Eklem yüzeyinde iyatrojenik hasarın en aza indirilmesi menisküs kök onarımının başarısını artırabilir.

Anahtar Kelimeler: Menisküs kök yırtığı, Transtibial pull-out, Pinhole tekniği, Menisküs ekstrüzyonu, artroskopik onarım