Background: Supracondylar humerus fractures (SHF) are the most common pediatric elbow fractures and are influenced by demographic and seasonal factors. This study evaluated the demographic, seasonal, and clinical characteristics of SHF in children presenting between January 2023 and December 2024.
Methods: This retrospective study included 601 children aged 0–10 years with radiographically confirmed SHF. Fractures were classified using the modified Gartland system (Types 1, 2A, 2B, 3, and 4). Treatment was categorized as conservative or surgical, with surgical cases further divided into open reduction and closed reduction with percutaneous pinning (CRPP).
Results: Among 7,675 pediatric fracture cases, 601 (7.8%) were SHF (median age, 6 years; 57.6% male). Conservative treatment was applied in 368 patients (61.2%), while 233 (38.8%) underwent surgery. Among patients with available surgical procedure data, 76.7% underwent CRPP and 23.3% open reduction. All Type 1 fractures were treated conservatively, whereas all Type 3 and Type 4 fractures required surgery. Conservative management was used in 70.8% of Type 2A and 48.1% of Type 2B fractures. Age and fracture type were significantly associated with treatment selection (p<0.001), whereas sex, season, and year of admission were not. Fracture frequency increased during spring and summer, peaking between June and August.
Conclusions: Pediatric SHF showed marked seasonal variation, with the highest frequencies during spring and summer. Fracture severity was the primary determinant of treatment selection, while treatment patterns differed substantially between Gartland Type 2A and Type 2B fractures.

Keywords: pediatric fracture, supracondylar humerus fracture, Gartland classification, seasonal trend, closed reduction, percutaneous pinning

2023 ve 2024 Yılları Arasında Çocuklarda Görülen Suprakondiler Humerus Kırıklarının Mevsimsel Kalıpları ve Tedavi Özellikleri: Retrospektif Tek Merkezli Bir Çalışma

Amaç:
Suprakondiler humerus kırıkları (SHK), çocuklarda en sık görülen dirsek kırıklarıdır ve demografik ile mevsimsel faktörlerden etkilenmektedir. Bu çalışmada, Ocak 2023 ile Aralık 2024 tarihleri arasında başvuran çocuklarda SHK'nın demografik, mevsimsel ve klinik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlandı.
Yöntem:
Bu retrospektif çalışmaya, radyografik olarak doğrulanmış SHK tanısı bulunan 0–10 yaş aralığındaki 601 çocuk dahil edildi. Kırıklar modifiye Gartland sınıflamasına göre Tip 1, 2A, 2B, 3 ve 4 olarak sınıflandırıldı. Tedavi yöntemleri konservatif ve cerrahi olarak gruplandırıldı; cerrahi uygulanan olgular ise açık redüksiyon ve perkütan pinleme ile kapalı redüksiyon (CRPP) alt gruplarına ayrıldı.
Bulgular:
Toplam 7.675 pediatrik kırık olgusunun 601’i (%7,8) SHK idi (medyan yaş: 6 yıl; %57,6 erkek). Olguların 368’i (%61,2) konservatif yöntemlerle tedavi edilirken, 233’üne (%38,8) cerrahi tedavi uygulandı. Cerrahi prosedür bilgisi mevcut olan hastalar arasında olguların %76,7’sine CRPP, %23,3’üne ise açık redüksiyon uygulandı. Tip 1 kırıkların tamamı konservatif olarak tedavi edilirken, Tip 3 ve Tip 4 kırıkların tamamı cerrahi tedavi gerektirdi. Konservatif tedavi Tip 2A kırıkların %70,8’inde ve Tip 2B kırıkların %48,1’inde uygulandı. Yaş ve kırık tipi tedavi seçimi ile anlamlı ilişkili bulunurken (p<0,001), cinsiyet, mevsim ve başvuru yılı ile tedavi seçimi arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Kırık sıklığı ilkbahar ve yaz aylarında artış göstermiş, en yüksek değerlere Haziran ve Ağustos ayları arasında ulaşmıştır.
Sonuç:
Pediatrik SHK’lar belirgin mevsimsel değişkenlik göstermekte olup en sık ilkbahar ve yaz aylarında görülmektedir. Kırık şiddeti tedavi seçimini belirleyen temel faktör olup, Gartland Tip 2A ve Tip 2B kırıkları arasında tedavi yaklaşımları açısından belirgin farklılıklar bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler: pediatrik kırık, suprakondiler humerus kırığı, Gartland sınıflaması, mevsimsel eğilim, kapalı redüksiyon, perkütan pinleme.