Introduction: Motorcycle accidents are a significant public health and forensic medicine issue due to their high morbidity and mortality rates. This study aims to evaluate the demographic, clinical, and forensic characteristics of motorcycle accidents.
Methods: A retrospective analysis was conducted on 2,445 motorcycle accident cases referred to the Department of Forensic Medicine at Eskişehir Osmangazi University Faculty of Medicine for forensic evaluation between 2020 and 2024. Demographic data, accident characteristics, helmet and alcohol use, injury patterns, ISS scores, and forensic report classifications according to Turkish Penal Code (TCK) No. 5237 were evaluated.
Findings: 91.7% of the cases were male, with an average age of 31.8 years; the most commonly affected age group was 20–29 years. 68.1% of the accidents occurred within the city, with the most common mechanism being collision with a vehicle (59.8%). The helmet use rate was 36.0%, and 47.0% were not wearing a helmet at the time of the accident. The most common injuries were to the lower (44.4%) and upper extremities (38.7%); fractures were most commonly found in the tibia/fibula, wrist-hand bones, and ribs. The average ISS score was 9.1 ± 4.8, with 59.3% of cases classified as mild, 30.0% as moderate, and 10.7% as severe injuries. According to the TCK, 66.0% of injuries were classified as “treatable with simple medical intervention.”
Conclusion: Motorcycle accidents are particularly common among young men, and helmet use remains low. Injuries are mostly concentrated in the extremities, and the forensic classification based on the TCK provides a unique contribution to forensic medicine practices. It is necessary to increase the use of protective equipment, prevent driving under the influence of alcohol, and strengthen traffic safety measures.
Keywords: Motorcycle accident, injury pattern, helmet use, ISS, Turkish Penal Code, forensic report.
Giriş: Motosiklet kazaları, yüksek morbidite ve mortalite oranları nedeniyle önemli bir halk sağlığı ve adli tıp sorunudur. Bu çalışma, motosiklet kazalarının demografik, klinik ve adli özelliklerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
Yöntem: 2020–2024 yılları arasında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na adli değerlendirme amacıyla sevk edilen 2.445 motosiklet kazası olgusu retrospektif olarak incelendi. Demografik veriler, kaza özellikleri, kask ve alkol kullanımı, yaralanma paternleri, ISS skorları ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’na (TCK) göre adli rapor sınıflandırmaları değerlendirildi.
Bulgular: Olguların %91,7’si erkek olup, ortalama yaş 31,8 idi; en sık etkilenen yaş grubu 20–29 yaş aralığıydı. Kazaların %68,1’i şehir içinde meydana gelmiş, en sık mekanizma araçla çarpışma (%59,8) olarak bulunmuştur. Kask kullanım oranı %36,0 olup, %47,0’ı kaza sırasında kask takmamıştı. En sık yaralanmalar alt (%44,4) ve üst ekstremitelerde (%38,7) görülmüş; kırıklar en çok tibia/fibula, el-bilek kemikleri ve kaburgalarda saptanmıştır. Ortalama ISS skoru 9,1 ± 4,8 olup, olguların %59,3’ü hafif, %30,0’ı orta, %10,7’si ağır yaralanma grubunda yer almaktadır. TCK’ya göre yaralanmaların %66,0’sı “basit tıbbi müdahale ile giderilebilir” olarak sınıflandırılmıştır.
Sonuç: Motosiklet kazaları özellikle genç erkeklerde yaygındır ve kask kullanımı düşük düzeydedir. Yaralanmalar çoğunlukla ekstremitelerde yoğunlaşmakta olup, TCK’ya göre yapılan adli sınıflandırma adli tıp uygulamalarına özgün bir katkı sağlamaktadır. Koruyucu ekipman kullanımının artırılması, alkol etkisi altında araç kullanımının önlenmesi ve trafik güvenliği önlemlerinin güçlendirilmesi gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler: Motosiklet kazası, yaralanma paterni, kask kullanımı, ISS, Türk Ceza Kanunu, adli rapor.