Background: Quadriceps tendon rupture is a functionally devastating injury frequently affecting patients with high comorbidity burden and impaired physiological reserve. Frailty represents an age-independent construct of diminished physiological resilience; its impact on hospitalization and long-term functional outcomes after quadriceps tendon rupture remains poorly defined.
Methods: We retrospectively analyzed 67 adults who underwent surgical repair or reconstruction for acute quadriceps tendon rupture (≤4 weeks) at four tertiary centers between 2019–2023. Preoperative frailty was quantified using the 5-item Modified Frailty Index (mFI-5) and the 9-point Clinical Frailty Scale (CFS). CFS was assigned retrospectively by two orthopedic surgeons using dual-reviewer consensus (κ = 0.82). Primary outcomes were length of hospital stay (LOS) and functional recovery at ≥12 months (Lysholm Knee Scoring Scale); KOOS and complications were secondary. Multivariable models were a priori restricted (six predictors for LOS, four for Lysholm; observations-per-predictor ≈11: 1 and ≈17: 1) and adjusted for age, sex, BMI, comorbidity burden, surgical technique, and follow-up.
Results: Mean age was 57.5 ± 12.1 years; 79.1% male. Higher mFI-5 scores were associated with prolonged LOS (r = 0.404, p < 0.001); in adjusted models, each 1-point increase in mFI-5 predicted a 1.26-day longer stay (95% CI 0.61–1.90; adjusted R² = 0.337). At mean follow-up of 25.5 months, the mean Lysholm score was 52.2 ± 17.5. CFS was independently associated with poorer recovery (r = −0.328, p = 0.007); each 1-point CFS increase corresponded to a 4.32-point decrement in Lysholm (95% CI −6.98 to −1.67; adjusted R² = 0.163). A sensitivity analysis excluding reconstruction cases (n = 6) yielded essentially unchanged effect sizes (mFI-5 → LOS: β = 1.22; CFS → Lysholm: β = −4.18). No significant association was detected between either frailty metric and complications (rate 10.4%, 7 events); however, this analysis was underpowered and should be interpreted with caution.
Conclusions: Frailty is associated with prolonged hospitalization and poorer patient-reported outcomes after surgical repair of quadriceps tendon rupture. Integration of mFI-5 and CFS into routine preoperative evaluation may refine surgical planning, discharge coordination, and rehabilitation intensity.
Keywords: Frailty, Quadriceps Tendon Rupture, Functional Recovery, Hospital Length of Stay, Orthopedic Surgery, Prognosis.

Keywords: Frailty, Quadriceps Tendon Rupture, Functional Recovery, Hospital Length of Stay, Orthopedic Surgery, Prognosis

Akut Kuadriseps Tendon Rüptürü Sonrasında Kırılganlık, Uzamış Hastanede Yatış ve Daha Kötü Hasta Bildirimli Sonuçlarla İlişkilidir: Çok Merkezli Kohort Çalışması

Amaç: Kuadriseps tendon rüptürü, yüksek ek hastalık yükü ve azalmış fizyolojik rezervi olan hastalarda sık görülen, fonksiyonel açıdan yıkıcı bir yaralanmadır. Kırılganlık, yaştan bağımsız fizyolojik dayanıklılık kaybını yansıtır; ancak kuadriseps tendon rüptürü sonrası yatış ve uzun dönem fonksiyonel sonuçlar üzerindeki etkisi yeterince tanımlanmamıştır.
Yöntemler: Bu geriye dönük, çok merkezli kohort çalışmasında, 2019–2023 yılları arasında dört üçüncü basamak merkezde akut kuadriseps tendon rüptürü (≤4 hafta) nedeniyle cerrahi onarım veya rekonstrüksiyon uygulanan 67 erişkin hasta analiz edildi. Ameliyat öncesi kırılganlık, 5 maddelik Modifiye Kırılganlık İndeksi (mFI-5) ve 9 puanlık Klinik Kırılganlık Ölçeği (CFS) ile nicelendirildi. CFS, iki bağımsız ortopedi cerrahı tarafından standart belgelemeye dayalı çift-gözlemci konsensus yöntemiyle (κ = 0,82) geriye dönük puanlandı. Birincil sonlanımlar hastanede kalış süresi ve ≥12. ayda Lysholm Diz Skorlama Ölçeği; ikincil sonlanımlar KOOS ve komplikasyonlardı. Çok değişkenli modeller önceden belirlenmiş sınırlı değişken setiyle kuruldu (yatış modeli için 6, Lysholm modeli için 4 ön görücü; ön görücü başına ≈11: 1 ve ≈17: 1 gözlem) ve yaş, cinsiyet, VKİ, ek hastalık yükü, cerrahi teknik ve takip süresine göre düzeltildi.
Bulgular: Ortalama yaş 57,5 ± 12,1 yıl; %79,1 erkek. Daha yüksek mFI-5 skorları uzamış yatış ile ilişkiliydi (r = 0,404; p < 0,001); düzeltilmiş modelde mFI-5'teki her 1 puanlık artış 1,26 günlük uzamayı öngördü (%95 GA: 0,61–1,90; düzeltilmiş R² = 0,337). Ortalama takip 25,5 ay; ortalama Lysholm 52,2 ± 17,5. CFS daha kötü fonksiyonel iyileşme ile bağımsız olarak ilişkiliydi (r = −0,328; p = 0,007); CFS'deki her 1 puanlık artış Lysholm skorunda 4,32 puanlık azalmaya karşılık geldi (%95 GA: −6,98 ile −1,67; düzeltilmiş R² = 0,163). Rekonstrüksiyon olgularını (n = 6) dışlayan duyarlılık analizi benzer etki büyüklükleri verdi (mFI-5 → yatış: β = 1,22; CFS → Lysholm: β = −4,18). Her iki kırılganlık ölçütünün de komplikasyonlarla (oran %10,4; 7 olay) anlamlı ilişkisi saptanmadı; ancak analiz yetersiz güçtedir ve dikkatle yorumlanmalıdır.
Sonuç: Kırılganlık, kuadriseps tendon rüptürünün cerrahi onarımı sonrasında uzamış yatış ve daha düşük hasta bildirimli sonuçlarla ilişkilidir. mFI-5 ve CFS'nin rutin preoperatif değerlendirmeye entegrasyonu cerrahi planlama, taburculuk koordinasyonu ve rehabilitasyon yoğunluğunun bireyselleştirilmesinde klinik fayda sağlayabilir.
Anahtar Kelimeler: Kırılganlık, Kuadriseps Tendon Rüptürü, Fonksiyonel İyileşme, Hastanede Kalış Süresi, Ortopedik Cerrahi, Prognoz.

Anahtar Kelimeler: Kırılganlık, Kuadriseps Tendon Rüptürü, Fonksiyonel İyileşme, Hastanede Kalış Süresi, Ortopedik Cerrahi, Prognoz.