p-ISSN: 1306-696x  |  e-ISSN: 1307-7945
Inter-Hospital Referral and Treatment Delay in Adult Testicular Torsion: Associations with Orchiectomy in a Retrospective Cohort [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-11292

Inter-Hospital Referral and Treatment Delay in Adult Testicular Torsion: Associations with Orchiectomy in a Retrospective Cohort

Ibrahim Topcu, Resul Çiçek, BULUT Dural, AHMET Çamtosun
Department of Urology, Inonu University, Malatya, Turkey

Background: Adult testicular torsion is a time-sensitive urological emergency, yet the contribution of inter-hospital referral and specific treatment intervals to testicular loss remains incompletely understood. We investigated the associations between referral status, treatment delay, routinely available inflammatory markers, and orchiectomy, focusing on whether referral remained associated with orchiectomy after adjustment for total treatment delay.

Methods: This retrospective single-center cohort included 58 adults (≥18 years) with surgically confirmed testicular torsion who underwent emergency exploration between January 2016 and December 2025. Patients were classified as direct presentations or inter-hospital referrals and as having undergone testicular salvage or orchiectomy. Three intervals were calculated: symptom onset to arrival at the study hospital, study-hospital arrival to surgery, and total time from symptom onset to surgery. Preoperative leukocyte, neutrophil, lymphocyte and platelet counts, C-reactive protein (CRP), neutrophil-to-lymphocyte ratio, and platelet-to-lymphocyte ratio were assessed. Receiver operating characteristic (ROC) analysis evaluated discrimination, while hierarchical Firth penalized logistic regression assessed associations with orchiectomy.

Results: Of the 58 patients, 28 (48.3%) underwent testicular salvage and 30 (51.7%) orchiectomy; 28 (48.3%) had been referred from another institution. Orchiectomy was more frequent in referred than directly presenting patients (71.4% vs 33.3%; p=0.005). Referred patients had longer symptom onset-to-study-hospital arrival times (median 65.0 vs 9.5 h; p<0.001), arrival-to-surgery intervals (8.0 vs 6.0 h; p=0.013), and total treatment delays (72.0 vs 16.0 h; p<0.001), as well as higher CRP levels (1.71 vs 0.35 mg/dL; p=0.011). Total delay was substantially longer among patients undergoing orchiectomy than those undergoing salvage (108.0 vs 10.0 h; p<0.001). In unadjusted Firth regression, referral was associated with orchiectomy (OR 4.71; 95% CI 1.63–14.68; p=0.004), but this association diminished after adjustment for total delay. In the model additionally including CRP, each 24-hour increase in total delay was associated with increased odds of orchiectomy (adjusted OR 6.14; 95% CI 2.35–25.46; p<0.001), whereas referral and CRP were not independently associated. Total delay showed strong discrimination (AUC 0.971), but ROC-derived cutoffs for delay (≥48 h) and CRP (≥0.96 mg/dL) were exploratory and lacked external validation.

Conclusion: The greater orchiectomy frequency among referred adults occurred alongside substantially longer treatment delays, and referral was not independently associated with orchiectomy after accounting for delay. The findings support prompt recognition, expedited referral, and timely surgical exploration. Exploratory cutoffs must not be used to justify withholding surgery in suspected torsion.

Keywords: Testicular torsion, inter-hospital referral, treatment delay, orchiectomy, testicular salvage, Firth regression


Erişkin Testis Torsiyonunda Hastaneler Arası Sevk ve Tedavi Gecikmesi: Retrospektif Bir Kohortta Orşiektomi ile İlişkisi

Ibrahim Topcu, Resul Çiçek, BULUT Dural, AHMET Çamtosun
İnönü Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Üroloji Ana Bilim Dalı, Malatya

Amaç: Erişkin testis torsiyonu zamanla ilişkili testis kaybı riski taşıyan ürolojik bir acildir. Bununla birlikte, hastaneler arası sevkin ve tedavi sürecindeki farklı gecikmelerin cerrahi sonuçlara katkısı yeterince aydınlatılmamıştır. Bu çalışmada erişkin testis torsiyonu hastalarında sevk durumu, tedavi süreleri ve rutin inflamatuvar belirteçlerin orşiektomi ile ilişkisini değerlendirmeyi ve sevk durumunun toplam tedavi gecikmesi dikkate alındıktan sonra orşiektomi ile ilişkisini sürdürüp sürdürmediğini araştırmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Ocak 2016–Aralık 2025 döneminde acil cerrahi eksplorasyonda testis torsiyonu doğrulanan 18 yaş ve üzerindeki 58 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar doğrudan başvuranlar ve başka bir merkezden sevk edilenler ile testis salvajı sağlananlar ve orşiektomi uygulananlar olarak gruplandırıldı. Semptom başlangıcından çalışma merkezine varışa, çalışma merkezine varıştan cerrahiye ve semptom başlangıcından cerrahiye kadar geçen toplam süre hesaplandı. Preoperatif lökosit, nötrofil, lenfosit ve trombosit sayıları, C-reaktif protein (CRP), nötrofil/lenfosit oranı ve trombosit/lenfosit oranı incelendi. Ayırt edicilik ROC analiziyle, orşiektomi ile ilişkili faktörler ise hiyerarşik Firth penalize lojistik regresyon modelleriyle değerlendirildi.

Bulgular: Hastaların 28’inde (%48,3) testis salvajı sağlanırken 30’una (%51,7) orşiektomi uygulandı; 28 hasta (%48,3) başka bir sağlık kuruluşundan sevk edilmişti. Sevk edilenlerde orşiektomi oranı doğrudan başvuranlara göre daha yüksekti (%71,4’e karşı %33,3; p=0,005). Sevk grubunda semptom başlangıcından çalışma merkezine varış süresi (ortanca 65,0’a karşı 9,5 saat; p<0,001), merkezdeki varış–cerrahi aralığı (8,0’a karşı 6,0 saat; p=0,013) ve toplam tedavi gecikmesi (72,0’ye karşı 16,0 saat; p<0,001) daha uzundu. CRP düzeyi de sevk edilenlerde daha yüksekti (1,71’e karşı 0,35 mg/dL; p=0,011). Toplam gecikme orşiektomi grubunda salvaj grubuna göre belirgin derecede uzundu (108,0’a karşı 10,0 saat; p<0,001). Tek değişkenli Firth analizinde sevk ile orşiektomi arasında ilişki vardı (OR 4,71; %95 GA 1,63–14,68; p=0,004), ancak toplam gecikmeye göre düzeltme sonrasında bu ilişki belirgin şekilde zayıfladı. CRP’nin de eklendiği modelde, her 24 saatlik toplam gecikme artışı daha yüksek orşiektomi odds’u ile ilişkiliydi (düzeltilmiş OR 6,14; %95 GA 2,35–25,46; p<0,001); sevk ve CRP bağımsız ilişki göstermedi. Toplam gecikme yüksek ayırt edicilik sergiledi (AUC 0,971). Ancak toplam gecikme ≥48 saat ve CRP ≥0,96 mg/dL ROC eşikleri dış doğrulaması olmayan keşifsel bulgulardı.

Sonuç: Sevk edilen erişkinlerde daha yüksek orşiektomi oranı, belirgin şekilde uzamış tedavi süreleriyle birlikte gözlendi; toplam gecikmeye göre düzeltme sonrası sevkin bağımsız ilişkisi gösterilemedi. Erken tanı, etkin sevk ve hızlı cerrahi eksplorasyon öncelikli olmalıdır. Keşifsel ROC eşikleri, torsiyon şüphesinde cerrahiden vazgeçmek için kullanılmamalıdır.

Anahtar Kelimeler: Testis torsiyonu, hastaneler arası sevk, tedavi gecikmesi, orşiektomi, testis salvajı, Firth regresyonu


Corresponding Author: Ibrahim Topcu, Türkiye
Manuscript Language: English
×
APA
NLM
AMA
MLA
Chicago
Copied!
CITE
LookUs & Online Makale