p-ISSN: 1306-696x | e-ISSN: 1307-7945
Volume : 32 Issue : 3 Year : 2026

Quick Search

Scopus CiteScore SCImago Journal & Country Rank
pdf
Management of pediatric splenic trauma [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. 2026; 32(3): 351-358 | DOI: 10.14744/tjtes.2026.05888

Management of pediatric splenic trauma

Serdest Teğin1, Erol Basuguy2, Serkan Arslan2, Bahattin Aydoğdu3, Mehmet Hanifi Okur3, Murat Kemal Çiğdem2
1Department of Pediatric Surgery, Gazi Yaşargil Training and Research Hospital, Diyarbakır-Türkiye
2Department of Pediatric Surgery Dicle University Medical Faculty, Section of Pediatric Urology, Diyarbakır-Türkiye
3Department of Pediatric Surgery, Balıkesir University Faculty of Medicine, Balıkesir-Türkiye

BACKGROUND: In this study, we aimed to present the management and treatment processes of patients with splenic trauma, discuss nonoperative treatment approaches, and share our institutional experience.
METHODS: A total of 244 patients hospitalized for splenic trauma between January 2010 and January 2020 were retrospectively analyzed.
RESULTS: Splenic injury was present in 22% of trauma patients who presented to the emergency department and were consulted by pediatric surgery. The most common cause of splenic injury was falls (60%). Forty-three percent of patients were of school age. Ninety percent of patients had Grade I-III splenic injuries. The mean age at presentation was 7.90 years. The mean hematocrit level was 32% and the mean hemoglobin level was 10.90. Blood transfusion was administered to 29% of patients. Additional injuries were present in 45.9% of cases, with the lung being the most frequently affected organ. The mean length of hospital stay was 6.03 days. Mortality occurred in five patients, and morbidity was observed in five patients. There was a statistically significant correlation between blood pressure, urine output, and mortality. A statistically significant association was also found between platelet-to-lymphocyte ratio, blood transfusion, hemoglobin level, Glasgow Coma Scale (GCS) score, and mortality (p<0.001). Furthermore, significant correlations were identified between GCS score, length of hospital stay, neutrophil count, and the presence of additional injuries (p<0.001). A strong negative correlation was observed between lactate levels and blood transfusion (r=-0.610), as well as between lactate levels and GCS score (r=-0.645). In the ROC analysis evaluating lactate as a predictor of additional injury, a sensitivity of 58% and specificity of 83% were identified at a cutoff value of 1.9.
CONCLUSION: We recommend nonoperative management for patients with splenic injury, as it reduces mortality, morbidity, and healthcare costs. Treatment protocols for these patients should be scientifically standardized.

Keywords: spleen trauma in children, nonoperative treatment, pediatric trauma


Çocuklarda dalak travmalarının yönetimi

Serdest Teğin1, Erol Basuguy2, Serkan Arslan2, Bahattin Aydoğdu3, Mehmet Hanifi Okur3, Murat Kemal Çiğdem2
1Gazi Yaşargil Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Çocuk Cerrahisi Kliniği, Diyarbakır
2Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı Çocuk Ürolojisi Bilim Dalı, Diyarbakır
3Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı, Balıkesir

AMAÇ: Dalak travmalı hastaların yönetim ve tedavi süreçlerini sunmayı, nonoperatif tedavi yönetimini tartışmayı ve deneyimlerimizi paylaşmayı amaçlıyoruz.
GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 2010 ile Aralık 2019 tarihleri arasında dalak travması nedeniyle hastaneye yatırılan 244 hasta çalışmaya dahil edildi ve retrospektif olarak analiz edildi.
BULGULAR: Acil servise başvuran ve çocuk cerrahisi ile konsülte edilen travma hastalarının %22'sinde dalak yaralanması mevcuttu. Dalak ya-ralanmasının en sık nedeni düşme (%60) idi. Hastaların %43'ü okul çağındaydı. Hastaların %90'ında evre 1-2-3 dalak yaralanması vardı. Başvuru anında ortalama yaş 7.90, ortalama hematokrit 32, ortalama hemoglobin 10,90 idi. Hastaların %29'una transfüzyon yapıldı. Hastaların %45.9'unda ek yaralanma vardı ve en sık yaralanan organ akciğerdi. Ortalama hastanede kalış süresi 6,03 gündü. 5 hastada mortalite, 5 hastada ise morbidite görüldü. Kan basıncı ve idrar çıkışı ile mortalite arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardı. (p<0.05) Trombosit/lenfosit oranı, kan transfüz-yonu, hemoglobin ve GCS ile mortalite arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu. (p<0.001) GCS, hastanede kalış süresi, nötrofil sayısı ve ek yaralanma arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. (p<0.001) Laktat ve kan transfüzyonu ile GKS arasında yüksek düzeyde negatif korelasyon olduğu görüldü. (sırasıyla r=-0,610 ve r=-0,645) Laktat ile ek yaralanma için yapılan ROC analizinde laktat cut off değeri 1,9'da duyarlılık %58, özgüllük %83 olarak belirlendi.
SONUÇ: Dalak yaralanmalı hastalara ameliyatsız tedaviyi hem mortaliteyi, hem morbiditeyi hem de maliyeti azalttığı için öneriyoruz. Hastaların tedavi yönetimi bilimsel olarak standardize edilmelidir.

Anahtar Kelimeler: çocuklarda dalak travmaları, nonoperatif tedavi, pediatrik travma


Corresponding Author: Serdest Teğin, Türkiye
Manuscript Language: English
×
APA
NLM
AMA
MLA
Chicago
Copied!
CITE