Clinical outcomes of middle meningeal artery embolization in trauma-related chronic subdural hematoma

BACKGROUND: Middle meningeal artery (MMA) embolization has emerged as a promising therapeutic option in the management of chronic subdural hematoma (cSDH). However, data specifically focusing on trauma-related cSDH remain limited. This study aimed to evaluate the safety and clinical outcomes of MMA embolization in patients with trauma-related cSDH and to investigate radiological predictors of treatment success.
METHODS: This retrospective study included patients with trauma-related cSDH who underwent MMA embolization at our institution between 2024 and 2025. Demographic, clinical, and radiological data—including midline shift (MLS) and hematoma thickness—were systematically collected. Functional outcomes were assessed using the modified Rankin Scale (mRS). Recurrence, need for surgical intervention, procedural complications, and mortality were recorded. Receiver operating characteristic (ROC) analysis was performed to evaluate the predictive value of midline shift for treatment failure.
RESULTS: A total of 52 patients with a documented history of trauma were included. Embolization alone was performed in 43 patients (82.7%), whereas nine patients (17.3%) underwent combined embolization and surgical treatment. Preprocedural MLS was significantly greater in the embolization-plus-surgery group than in the embolization-only group (7.6±3.9 mm vs. 4.5±3.8 mm, p=0.03). No significant between-group differences were observed in residual hematoma thickness or MLS at 6 weeks (p>0.05). Functional out-comes improved at 90 days compared with baseline. An MLS threshold of 4.5 mm demonstrated the highest predictive accuracy for treatment failure, with a sensitivity of 78% and a specificity of 56%.
CONCLUSION: MMA embolization appears to be a safe and clinically feasible treatment option for trauma-related cSDH. In carefully selected patients, it may serve as both an adjunct and an alternative to surgery. MLS may represent a practical and readily accessible parameter for risk stratification and patient selection. Prospective controlled studies are warranted to further validate these findings.

Keywords: Chronic subdural hematoma, middle meningeal artery embolization, trauma

Travmaya bağlı kronik subdural hematomda middle meningeal arter embolizasyonunun klinik sonuçları

AMAÇ: Middle meningeal arter (MMA) embolizasyonu, kronik subdural hematom (kSDH) tedavisinde umut verici bir terapötik seçenek olarak öne çıkmıştır. Ancak özellikle travmaya bağlı kSDH olgularına odaklanan veriler sınırlıdır. Bu çalışmada, travmaya bağlı kSDH hastalarında MMA embolizasyonunun güvenliğinin ve klinik sonuçlarının değerlendirilmesi ve tedavi başarısının radyolojik belirleyicilerinin araştırılması amaçlanmıştır.
GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif çalışmaya, 2024–2025 yılları arasında kurumumuzda travmaya bağlı kSDH nedeniyle MMA embolizasyonu uygulanan hastalar dahil edilmiştir. Demografik, klinik ve radyolojik veriler - orta hat kayması (MLS) ve hematom kalınlığı - sistematik olarak toplanmıştır. Fonksiyonel sonuçlar, modifiye Rankin Skalası (mRS) kullanılarak değerlendirilmiştir. Nüks, cerrahi gereksinimi, işleme bağlı komplikasyonlar ve mortalite kaydedilmiştir. MLS’nin tedavi başarısızlığını öngörmedeki değerini değerlendirmek amacıyla ROC analizi yapılmıştır.
BULGULAR: Travma öyküsü bilinen toplam 52 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Kırk üç hastada (%82.7) yalnızca embolizasyon uygulanırken 9 hastada (%17.3) embolizasyon ve cerrahi kombine edilmiştir. İşlem öncesi MLS değeri, yalnızca embolizasyon uygulanan gruba kıyasla embolizasyon + cerrahi grubunda anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (7.6±3.9 mm’ye karşı 4.5±3.8 mm; p=0.03). Altıncı haftada rezidüel hematom kalınlığı veya MLS açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). Doksanıncı günde fonksiyonel durumun başlangıca göre iyileştiği gözlenmiştir. 4.5 mm’lik MLS eşik değeri, tedavi başarısızlığını öngörmede en yüksek prediktif doğruluğu göstermiş olup %78 duyarlılık ve %56 özgüllük sağlamıştır.
SONUÇ: MMA embolizasyonu, travmaya bağlı kSDH tedavisinde güvenli ve klinik olarak uygulanabilir bir seçenek gibi görünmektedir. Uygun hasta seçimi yapıldığında cerrahiye hem tamamlayıcı hem de alternatif bir yaklaşım olarak değerlendirilebilir. MLS, risk sınıflandırması ve hasta seçimi açısından pratik ve erişilebilir bir parametre olabilir. Bu bulguların doğrulanması için prospektif kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Kronik subdural hematom, middle meningeal arter embolizasyonu, travma