Airway Management of Major Blunt Tracheal and Esophageal Injury: A Case Report [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-81613 | DOI: 10.14744/tjtes.2020.81613  

Airway Management of Major Blunt Tracheal and Esophageal Injury: A Case Report

Kemalettin Koltka1, Zerrin Sungur1, Mehmet İlhan2, Ali Fuat Kaan Gök2, Emre Sertaç Bingül1
1Department of Anesthesiology, İstanbul University İstanbul Faculty of Medicine, İstanbul, Turkey
2Department of General Surgery, İstanbul University İstanbul Medical Faculty, İstanbul, Turkey

Transectional injuries of trachea are quite rare, and can be extremely challenging for anaesthesiologists to deal with. 25% of posttraumatic deaths are due to thoracic traumas in which blunt injuries take a rather small place within, and the resultant damage of respiratory tract is quite rare with an incidence of 0.5-2% 1. A recent review from a single trauma centre revealed an incidence of 0.4% for tracheobronchial injury due to blunt thoracic injuries2. Most of the patients having tracheal transection lose their lives on the field due to loss of airway. Patients mostly do present with a large spectrum of clinical features varying from hoarseness to respiratory collapse; though subcutaneous emphysema is the most common presenting sign which should remind possible tracheobronchial injury (TBI). Emergent surgery is preferred seldomly; such in cases of partial damage or because of late diagnosis, due to favourable outcome of conservative approach2-3. Herein, we report the management of a case diagnosed with tracheobronchial cnjury (TBI) due to blunt thoracic trauma having clinic of difficult ventilation despite tracheal intubation. Fiberoptic bronchoscope (FOB) seems obligatory to visualize site and severity of injury and to ensure safe airway during the neck exploration, primary end-to-end anastomosis of the trachea, tracheostomy, diversion pharyngostomy and feeding jejunostomy.

Keywords: İnjuries of trachea, Blunt thoracic trauma, Fiberoptic bronchoscope


Majör Künt Trakeal ve Özofagus Hasarında Havayolu Yönetimi: Olgu Sunumu

Kemalettin Koltka1, Zerrin Sungur1, Mehmet İlhan2, Ali Fuat Kaan Gök2, Emre Sertaç Bingül1
1İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Anesteziyoloji Anabilim Dalı, İstanbul
2İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı, İstanbul

Trakeanın transeksiyonel yaralanmaları oldukça nadirdir ve bu durumla anestezistlerin başa çıkması zor olabilir. Künt travmaların içinde oldukça küçük bir yer kaplayan toraks yaralanmaları, travma sonrası ölümlerin% 25'ini oluşturmaktadır. Bunun sonucunda ortaya çıkan solunum yolu hasarı % 0,5-2 oranında görülür. Tek bir travma merkezinden yakın zamanda yapılan bir çalışmada, künt toraks yaralanmaları nedeniyle trakeobronşiyal hasar insidansı % 0,4 olarak saptanmış. Trakeal transeksiyonu olan hastaların çoğu, hava yolu kaybı nedeniyle olay yerinde hayatını kaybeder. Hastalar çoğunlukla, ses kısıklığından solunum kollapsına kadar değişen klinik özellik yelpazesine sahiptir. Derialtı amfizem olası trakeobronşiyal hasarı (TBH) düşündürmesi gereken en yaygın bulgudur. Konservatif yaklaşımın olumlu sonucları nedeniyle acil cerrahi girişim nadiren tercih edilir. Künt toraks travmasına bağlı trakeobronşiyal yaralanma sonrası trakeal entübasyona rağmen zor ventilasyon kliniğine sahip bir vakanın yönetimini sunuyoruz. Bu hastalarda fiberoptik bronkoskop (FOB), bölgeyi ve yaralanmanın ciddiyetini göstermek ve boyun eksplorasyonu, trakeanın primer end-to-end anastomozu, trakeostomi, faringostomi ve beslenme jejunostomisini sırasında güvenli hava yolunu sağlamak için zorunlu görünmektedir

Anahtar Kelimeler: Trekea yaralanması, Künt toraks travması, Fiberoptik bronkoskop




Corresponding Author: Mehmet İlhan, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale