Outcomes of salvage total hip arthroplasty after failed osteosynthesis for collum femoris fractures [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-55506 | DOI: 10.5505/tjtes.2018.55506  

Outcomes of salvage total hip arthroplasty after failed osteosynthesis for collum femoris fractures

Turgut Akgül1, Fevzi Birişik2, Gökhan Polat1, Cengiz Şen1, Önder Kılıçoğlu1
1Istanbul University, Istanbul Faculty of Medicine Department of Orthopedics and Traumatology, Istanbul, Turkey
2Istanbul Training and Research Hospital, Istanbul, Turkey

BACKGROUND: In this study, the outcomes of the treatment of collum femoris fractures complicated or failed after osteosynthesis using salvage total hip arthroplasty (THA) were investigated.

METHODS: Twenty patients (6M, 14F; mean age: 56,7 years) undergoing salvage total hip arthroplasty (THA) between 1988 and 2012 due to development of failure after closed reposition and osteosynthesis in the treatment of collum femoris fractures were included in the study. Type of osteosynthesis, duration of development of failure and durations of THA applications after collum femoris fractures were recorded. Cementless acetabular and femoral component were used in the patients. Complications were determined as during surgery and after surgery. At last follow-up, clinical results with Harris hip scores and presence of loosening with graphs taken were evaluated.

RESULTS: Mean duration of follow-up of the patients was 59,4 (range: 15-178) months. Classification of collum femoris fractures of 20 patients undergoing THA was as followings: Garden type II (5), type III (13), type IV (2) and Pauwel type I (3), type II (8) and type III (9). Cannulated screws were used in 13 patients (65%) and DHS was used patients (35%). Complications after osteosynthesis were nonunion (4) (20%), malunion (2) (10%), avascular necrosis (10) (50%) and implant failure (4) (20%). The rate of development of osteosynthesis failure was mean 9,66 (range: 3-54) months and the time of performing THA was 31,6±51,7 months. There was no statistically significant difference between cannulated screws and DHS regarding development of complications (p=0,084). Early dislocation (5%), periprosthetic fracture (5%) and acetabular protrusion (5%) were determined as complication. Upon determination of loosening in the 10th year in the patient developing early dislocation, a revision was made. While HHS (Harris Hip Score) was 54,05±8,22 before THA, it was evaluated to be 86,45±8,73 at the last follow-up and a statistically significant difference was determined between them (P<0,0001)..

CONCLUSION: Our study findings show that THA together with suitable surgical technique is a successful and safe method after failed osteosynthesis in collum femoris fractures.

Keywords: Hip fracture, Osteosynthesis, Hip arthroplasty


Femur boyun kırıklarında osteosentez sonrası gelişen komplikasyonların tedavisinde total kalça protezi uygulamalarının sonuçları

Turgut Akgül1, Fevzi Birişik2, Gökhan Polat1, Cengiz Şen1, Önder Kılıçoğlu1
1İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Anabilimdalı, İstanbul, Türkiye
2İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, İstanbul, Türkiye

AMAÇ: Bu çalışmada osteosentez sonrası komplikasyon gelişmiş veya başarısız olunmuş kollum femoris kırıklarının, kurtarıcı total kalça artroplastisi (TKA) ile tedavisinin sonuçları araştırıldı.

GEREÇ VE YÖNTEM: 1988 ile 2012 yılları arası kollum femoris kırığı tedavisinde kapalı repozisyon ve osteosentez sonrası başarısızlık gelişen ve kurtarıcı total kalça artroplastisi (TKA) yapılan 20 hasta (6E,14K; ortalama yaş: 56,7) çalışmaya alındı. Kollum femoris kırıkları sonrası osteosentez şekli, başarısızlık gelişme süresi ve TKA uygulama süreleri kaydedildi. Hastalara sementsiz femoral ve asetabuler komponent kullanıldı. Komplikasyonlar operasyon esnası ve sonrası olarak belirlendi. Son kontrolde Haris kalça skorlaması ile klinik sonuçlar ve çekilen grafiler ile gevşeme varlığı değerlendirildi.

BULGULAR: Hastaların takip süreleri ortalama 59,4 (dağılım 15-178) ay idi. TKA uygulanan 20 hastanın kollum femoris kırıklarının sınıflaması Osteosentez sonrasında komplikasyonlar kaynamama (4) (%25), malunion (2)(%10), avasküler nekroz (9)(%45), implant yetmezliği (4)(%20) idi. Komplikasyonlar gelişmesinde kanüle vida ve DHS arasında istatistiksel anlamlı farklılık bulunmamakta idi (p=0,084). Komplikasyon olarak erken dislokasyon (%5), protez çevresi kırık (%5) ve asetabuler protrüzyon (%5) saptandı. Erken dislokasyon gelişen hastada 10.yılda gevşeme saptanması üzerine revizyon yapıldı. TKA öncesi HHS 54,05 iken son kontrolde 86,45 olarak değerlendirildi ve istatistiksel olarak aralarında anlamlı bir fark saptandı (P<0,0001).

TARTIŞMA: Çalışma bulgularımız; kollum femoris kırıklarında başarısız osteosentez sonrası TKA uygun cerrahi teknik ile başarılı ve güvenli bir yöntem olduğunu göstermektedir

Anahtar Kelimeler: Femur boyun kırığı, Osteosentez, Kalça protezi




Corresponding Author: Turgut Akgül, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale