The Effect of Dexmedetomidine in Increased Intestinal Permeability after Traumatic Brain Injury: An Experimental Study [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-49768 | DOI: 10.14744/tjtes.2019.49768  

The Effect of Dexmedetomidine in Increased Intestinal Permeability after Traumatic Brain Injury: An Experimental Study

Onur Karaca1, Güvenç Doğan2
1Department of Anesthesiology and Reanimation, Faculty of Medicine, Aksaray University, Çorum, Turkey
2Department of Anesthesiology and Reanimation, Faculty of Medicine, Hitit University, Çorum, Turkey

Background: The aim of this study was to investigate whether or not dexmedetomidine (DEX) application affects inflammation, increased intestinal mucosa damage and intestinal permeability in traumatic brain injury (TBI).

Methods: The rats included into our study were randomized into three groups as the control group (Group 1, n=10), trauma group (Group 2, n=10) and the trauma+dexmedetomidine group (Group 3, n=10). While trauma was not induced in the control group, head trauma was induced in all rats in Groups 2 and 3 with the same method. The rats in Group 3 additionally received DEX application. Intestinal THF-a, serum TNF-a, IL-6, IL-1b and D-lactate levels were measured 6 hours post-trauma to assess systemic and local infection. Histopathological evaluation of the terminal ileum was performed at the 6th hour to assess mucosal damage. Intestinal permeability was evaluated by measuring the level of dextran injected into the 5-cm ileum segment adhered to the proximal and distal edges at the 30th minute in the blood taken by cardiac puncture.

Results: Intestinal TNF-a (p= 0.003), serum TNF-a (p= 0.009), IL-6 (p= 0.002), IL-1b (p= 0.001), and D-lactate levels measured in Group 3 (p= 0.046) were significantly lower than those measured in Group 2. Dextran level measured in blood in Group 3 was observed significantly lower than that of Group 2 (p <0.001). Histopathological evaluation of the intestines revealed no injuries in the ileum of the rats in Group 1, injury in the ileum, villus atrophy and mucosal damage in the rats in Group 2, and a significant recovery was observed in Group 3 in comparison to Group 2.

Conclusion: It was seen in our study that DEX reduced TBI-induced increased inflammation, intestinal mucosa damage and intestinal permeability. These results indicated that DEX can ameliorate damage done to the intestinal tissue by modulating post-TBI inflammatory responses.

Keywords: dexmedetomidine, intestinal permeability, intestinal mucosa damage, traumatic brain injury


Travmatik Beyin Hasarında Artmış Bağırsak Geçirgenliğine Deksmedetomidinin Etkisi: Deneysel Çalışma

Onur Karaca1, Güvenç Doğan2
1Aksaray Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anestezi ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Aksaray, Türkiye
2Hitit Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anestezi ve Reanimasyon Anabilim Dalı, Çorum, Türkiye

Amaç: Deksmedetomidin (DEX) uygulamasının travmatik beyin hasarında (TBH) inflamasyonu, artan bağırsak mukoza hasarını ve bağırsak geçirgenliği etkileyip etkilemediğini araştırmak.

Gereç ve Yöntem: çalışmamızda değerlendirdiğimiz hayvanlar kontrol grubu( grup 1, n=10), travma grubu (grup 2, n=10) ve travma+dexmetetomdin grubu (grup 3, n=10) olmak üzere üç gruba randomize edildi. Kontrol grubuna travma uygulanmazken, Grup 2 ve 3 deki ratların hepsine aynı yöntemle kafa travması uygulandı. Grup 3 deki ratlara ek olarak intraperitoneal DEX uygulaması yapıldı. Sistemik ve lokal inflamasyonu değerlendirmek için travmadan 6 saat sonra bağırsak TNF-a, serum TNF-a, IL-6, IL-1b, D-laktat düzeyleri ölçüldü. Mukoza hasarını değerlendirmek için 6. saatte terminal ileumun histopatolojik incelemesi yapıldı. Intestinal geçirgenliği değerlendirmek için ise proksimal ve distal uçlarından bağlanan 5 cm’lik ileum segmentine enjekte edilen dekstranın 30. dakikada kardiyak ponksiyonla alınan kandaki düzeyi ölçüldü.

Bulgular: Grup 3’ te ölçülen bağırsak TNF-a (p= 0.003), serum TNF-a (p= 0.009), IL-6 (p= 0.002), IL-1b (p= 0.001), D-laktat düzeyleri (p= 0.046), Grup 2’ye göre anlamlı ölçüde düşük saptandı. Grup 3’te kanda ölçülen dekstran düzeyi Grup 2’ye göre anlamlı düzeyde düşük gözlendi (p <0.001). Bağırsakların histopatolojik incelemesinde ise; Grup 1’deki ratların ileumunda hasar yok, Grup 2’deki ratların ileumunda; villus atrofisi ve mukozal hasar, Grup 3’dekilerin ise Grup 2 ye göre anlamlı derecede iyileşme olduğu gözlendi.

Sonuç: Çalışmamızda DEX’in TBI kaynaklı artan inflamasyonu, bağırsak mukoza hasarını ve bağırsak geçirgenliğini azalttığı görüldü. Bu sonuçlar, DEX'in, TBH sonrası enflamatuar yanıtları modüle ederek bağırsak dokusuna verilen hasarı iyileştirebileceğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: deksmedetomidin, intestinal geçirgenlik, bağırsak mukoza hasarı, travmatik beyin hasarı




Corresponding Author: Onur Karaca, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale