Primary Treatment of Complex Proximal Humerus Fractures Using Humelock Cementless Reversible Shoulder Arthroplasty in the Elderly [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-46879 | DOI: 10.14744/tjtes.2020.46879  

Primary Treatment of Complex Proximal Humerus Fractures Using Humelock Cementless Reversible Shoulder Arthroplasty in the Elderly

Teoman Atıcı1, Cenk Ermutlu1, Selcan Yerebakan2, Ali Özyalçın1, Kemal Durak1
1Department Of Orthopaedics And Traumatology, Uludag University Faculty Of Medicine, Bursa, Turkey
2Department Of Anesthesiology and Reanimation, Uludag University Faculty Of Medicine, Bursa, Turkey

Background
Proximal humerus fractures are quite common, constituting %5 of all fractures. Plate osteosynthesis of comminuted fractures in the elderly with osteoporotic bones is prone to complications, including loss of reduction, intraarticular protrusion of screws, avascular necrosis and non-union. Hemiarthroplasty may be preferred to achieve a stable fixation, which permits early shoulder motion. Prerequisites for successful functional outcome of this surgical technique are to have an intact rotator cuff, which is often torn, and to achieve proper soft tissue balance, which is technically demanding. In RSA design, deltoid muscle replaces the function of supraspinatus, compensating for a dysfunctional rotator cuff or a displaced tuberculum. We designed a retrospective study to evaluate the results of proximal humerus fractures treated with reverse shoulder arthroplasty using Humelock II reversible prosthesis in elderly patients.
Methods
31 patients (25 females, 6 males) above 65 years old who underwent reverse shoulder arthroplasty between 2014 and 2019 for Neer 3-4 part fractures or head split injuries were included. Patients with previous internal fixation attempt, cases with neurological deficit or previous upper extremity fractures, patients who presented later than 3 weeks after the trauma, cases with less than 6 months follow-up and patients with additional fractures were excluded. 28 patients were available for final analysis. Fracture mechanism, time from trauma till surggery, hospital stay, preoperative ASA scores were noted. Humelock II Reversible (FX Solutions) implants were used in all cases. Patients’ shoulder range of motion and functional outcome using UCLA, DASH and Constant scores at minimum 6 months follow-up were evaluated.
Results
Mean age was 72.2 (65-95) years and mean follow-up time was 15.5 (6-48) months. Mean UCLA, Constant and Dash scores at the last follow-up were 27.6 (14-35), 67.9 (38-80) and 30.8 (9.9-79.2) respectively. Mean shoulder flexion, abduction, internal and external rotation were 130 (110 -160), 100 (70-140), 40 (15-60) and 39 (15-75) degrees respectively.
Conclusion
RSA is a very reliable treatment for proximal humerus fractures in patients over 65 years old. Early active and passive shoulder exercises can be started postoperatively, and good functional outcome and wide ROM can be achieved with this age group. Although stable fixation of the tuberculum is not required for shoulder abduction, it facilitates external rotation and should be attempted in all cases. Clinical outcomes of patients who underwent RSA due to proximal humerus fracture are as good as the outcomes of patients with different etiologies.

Keywords: Proximal humerus fracture, Reverse shoulder arthroplasty, Constant-Murley


Yaşlı Hastalardaki Kompleks Proksimal Humerus Kırıklarının Primer Tedavisinde Humelock Çimentosuz Reversible Omuz Artroplastisinin Kullanılması

Teoman Atıcı1, Cenk Ermutlu1, Selcan Yerebakan2, Ali Özyalçın1, Kemal Durak1
1Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Ortopedi Ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, Bursa
2Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı, Bursa

Amaç
Proksimal humerus kırıkları tüm kırıkların %5’ini oluşturur. Yaşlılarda en sık görülen üst ekstremite kırıklarıdır. Bu retrospektif çalışmada proksimal humerus kırığı sebebi ile Humelock II Reversible ters omuz protezi kullanarak tedavi ettiğimiz 65 yaş üstü hastaların klinik sonuçlarını incelemeyi amaçladık.
Gereç ve Yöntem
Neer 3-4 parça ya da parçalı baş kırığı sebebi ile 2014-2019 yılları arasında ters omuz protezi kullanarak tedavi ettiğimiz 65 yaş üstü 31 hasta (25 kadın, 6 erkek) retrosepktif olarak incelendi. Öncesinde cerrahi tespit denenenler, nörolojik arazı ya da geçirilmiş üst ekstremite kırığı olanlar, travma sonrası 3 haftadan fazla zaman geçenler, 6 aydan kısa takibi olanlar ve eşlik eden kırığı olanlar çalışma dışı tutuldu. 28 hasta son değerlendirmeye alındı. Kırık mekanizması, travmadan ameliyata kadar geçen süre, hastanede kalış süresi ve ASA skorları not edildi. Bütün vakalarda Humelock II Reversible protez kullanıldıç Hastaların son kontrollerindeki eklem hareket açıklıkları (EHA), UCLA, DASH ve Constant skorları incelendi.
Bulgular
Ortalama yaş 72.2 (65-95) ve ortalama takip süresi 15.5 (6-48) aydı. Ortalama UCLA, Constant ve DASH skorları sırasıyla 27.6 (14-35), 67.9 (38-80) ve 30.8 (9.9-79.2) bulundu. Ortalama fleksiyon, abdüksiyon, iç ve dış rotasyon sırasıyla 130 (110 -160), 100 (70-140), 40 (15-60) ve 39 (15-75) dereceydi
Sonuç
Ters omuz protezi 65 yaş üstü hastalarda proksimal humerus kırıklarının tedavisi için oldukça güvenilir bir yöntemdir. Bu yaş grubunda bile iyi fonksiyonel sonuçlar ve geniş EHA elde edilebilir. Omuz abdüksiyonu için tüberkulumların tespiti şart olmasa da, eksternal rotasyonu iyileştirir ve tüm olgularda denenmelidir. Proksimal humerus kırığı nedeniyle ters omuz protezi yapılmış hastaların sonuçları başka etyolojilerle opere edilmiş hastalarınki kadar iyidir.

Anahtar Kelimeler: Proksimal humerus kırığı, Ters omuz protezi, Constant-Murley




Corresponding Author: Cenk Ermutlu, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale