Prediction of Mortality in Pediatric Traumatic Brain Injury: Implementations from a Tertiary Pediatric Intensive Care Facility [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-37906 | DOI: 10.5505/tjtes.2017.37906  

Prediction of Mortality in Pediatric Traumatic Brain Injury: Implementations from a Tertiary Pediatric Intensive Care Facility

Ebru Atike Ongun, Oguz Dursun
Akdeniz University Faculty of Medicine, Pediatric Critical Care Division, Antalya

Background

To explore mortality risk factors of traumatic brain injury in pediatric intensive care unit admissions.

Material and Methods

Eighty-eight children (categorized by glascow coma scale) between September 2014 and December 2016 were analyzed. Emergency department and intensive care course, treatment strategies, axonal injury, intubation and tracheostomy rates, length of intensive care and hospitalization, Rotterdam-CT scores, injury severity scores and PRISM-III scores were recorded.

Results

Older age was associated with trauma severity (p=0.010). Target serum osmolality was reached at 8.5 (3.5–40) hours in anti-edema therapy-receiving patients. ICP-monitoring rates was 8%; in absence of ICP-monitorization clinical follow-up was done via repeating brain tomographies. Axonal injury was associated with prolonged intubation, intensive care and hospital stay (p<0.001,p<0.001,p=0.030). Six children required tracheostomy at 14.33±1.03 days; decannulations were performed within six months in five.

Mortality rate was 12.5%; six patients progressed to brain death with organ donor approvals in five. Initial hypotension, lung contusion, injury severity scores and Rotterdam-CT scores were related with mortality.

Keywords: Traumatic brain injury, children, mortality, pediatric critical care, Rotterdam CT score, Brain edema therapy


Çocukluk Çağı Kafa Travması Olgularında Mortaliteye Etki Eden Faktörler: Üçüncü Basamak Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi Uygulamaları

Ebru Atike Ongun, Oguz Dursun
Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Yoğun Bakım Bilim Dalı, Antalya

Giriş

Çalışmanın amacı, travmatik beyin hasarı nedeniyle yoğun bakım yatışı yapılan çocuklarda morbidite ve mortaliteye etki eden faktörleri belirlemektir.

Metod

Eylül 2014–Aralık 2016 arasında 88 hasta değerlendirildi. Glaskow koma skoruna göre üç grupta incelenen hastaların acil servis ve yoğun bakım süreçleri, verilen anti-ödem tedavileri, hedef serum ozmolariteye ulaşma süreleri, aksonal hasar varlığı, entübasyon, trakeostomi oranları, yoğun bakım ve hastane yatış süreleri, Rotterdam-CT skorlaması, travma şiddet ve PRISM–III skorları kayıt edildi.

Sonuç

Yaş arttıkça kafa travması şiddetinin arttığı görüldü (p=0.010). Beyin ödemi tedavisi alan hastalarda, hedef serum ozmolariteye (ölçülen) ulaşma zamanı 8.5 (3.5–40) saat idi. ICP monitorizasyon oranı %8 olup, monitorizasyon yapılamadığı durumda takiplerin tekrarlayan tomografiler ile yapıldığı ancak tedavi sürecini değiştirmediği saptandı. Aksonal hasarın entübasyon, yoğun bakım ve hastane yatış sürelerini uzattığı saptandı (p<0.001,p<0.001,p=0.030). Altı hastaya 14.33±1.03 günde trakeostomi açıldı; beşinin trakeostomileri ilk altı ay içinde kapatıldı.

Mortalitenin %12.5 olduğu görüldü; hipotansiyon, akciğer kontüzyonu, travma şiddet ve Rotterdam-CT skorlarının mortalite ile ilişkili idi. Rotterdam-CT skorunun sağ kalımda etkili bağımsız risk faktörü olduğu (p=0.001), skordaki bir birimlik artışın sağ kalım oranını 13.235 kat artırdığı (%95CI 2,792-62,735); travma şiddet skorunun ise sınırda anlamlı olduğu saptandı (p=0,052; OR: 1,195%95CI 0,999-1,430). Beyin ölümü tanısı alan altı hastanın beşi hasta organ donorü oldu.

Anahtar Kelimeler: Travmatik beyin hasarı, Çocuk, Mortalite, Yoğun bakım, Rotterdam CT skoru, Beyin ödemi tedavisi




Corresponding Author: Ebru Atike Ongun, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale