The common comorbidities leading to poor clinical outcomes after the surgical treatment of ankle fracture-dislocations [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-35392 | DOI: 10.14744/tjtes.2020.35392  

The common comorbidities leading to poor clinical outcomes after the surgical treatment of ankle fracture-dislocations

Mustafa Yalın1, Furkan Çağlayan Aslantaş2, Altuğ Duramaz3, Mustafa Gökhan Bilgili3, Emre Baca3, Alican Koluman3
1Department Of Orthopedics And Traumatology, Elazığ Education And Research Hospital, Elazığ, Turkey
2Department Of Orthopedics And Traumatology, Ardahan State Hospital, Ardahan, Turkey
3Department Of Orthopedics And Traumatology, Bakırköy Dr. Sadi Konuk Training And Research Hospital, Istanbul, Turkey

Background: The ankle fracture-dislocations are a great traumatic incident for the bone and the soft tissue surrounding the ankle. Bone stabilization, joint immobilization, anatomic reduction and intervention for soft tissue protection should be performed as early as possible. The aim of the study was to determine the frequency of major comorbidities that can be seen after surgery in patients with ankle fracture-dislocations and the relationship between the trauma mechanism and clinical status with these comorbidities.
Methods: Thirty eight patients (25 males, 13 females) who underwent surgery with ankle fracture-dislocations between May 2014 and February 2017 were evaluated retrospectively. All patients were evaluated clinically and radiologically at least 24 months postoperatively. Arthrosis, synostosis, presence of chondral lesion and AOFAS scores were detected for all patients.
Results: Mean AOFAS score was lower in open ankle fracture-dislocations than in closed dislocations (p=0.044). An accompanying osteochondral lesion (OCL) and increased patient age were found to be strongly associated with the development of arthrosis (p=0.005 and p=0.017; respectively). Four of 29 patients who received primer definitive surgery and four of 9 patients who received step-by-step surgery had poorly calculated AOFAS scores (p=0.071). There was no significant relationship between dislocation direction and AOFAS scores (p = 0.087).
Conclusion: Clinical and functional results were found to be worse in patients with open ankle fractures, the rate of arthrosis increased with age, and the use of syndesmosis screw had a positive but not statistically significant effect on clinical and functional outcomes.

Keywords: ankle fracture-dislocation, ankle osteochondral lesion, ankle arthrosis, syndesmosis fixation


Ayak bileği kırıklı çıkıklarında cerrahi tedavisi sonrası zayıf klinik sonuçlara yol açan yaygın komorbiditeler

Mustafa Yalın1, Furkan Çağlayan Aslantaş2, Altuğ Duramaz3, Mustafa Gökhan Bilgili3, Emre Baca3, Alican Koluman3
1Elazığ Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi Ve Travmatoloji Kliniği, Elazığ
2Ardahan Devlet Hastanesi, Ortopedi Ve Travmatoloji Kliniği, Ardahan
3Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi Ve Travmatoloji Kliniği, İstanbul

Amaç: Ayak bileği kırıklı çıkığı kemik ve ayak bileğini çevreleyen yumuşak doku için büyük travmatik bir olaydır. Kemik stabilizasyonu, eklem immobilizasyonu, anatomik redüksiyon ve yumuşak doku koruması için müdahale mümkün olduğunca erken yapılmalıdır. Bu çalışmanın amacı, ayak bileği kırıklı çıkığı olan hastalarda ameliyat sonrası görülebilen majör komorbiditelerin sıklığını ve travma mekanizması ile bu komorbiditelerin klinik durumu arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
Gereç ve yöntem: Mayıs 2014-Şubat 2017 tarihleri arasında ayak bileği kırıklı çıkığı olan 30 hasta (25 erkek, 13 kadın) retrospektif olarak incelendi. Tüm hastalar ameliyat sonrası en az 24 ay klinik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Tüm hastalarda artroz, sinostoz, kondral lezyon varlığı araştırıldı ve AOFAS skorları ile fonksiyonel sonuçlar incelendi.
Bulgular: Açık ayak bileği kırıklı çıkıklarında ortalama AOFAS skoru kapalı kırıklı çıkıklardan daha düşüktü (p = 0.044). Eşlik eden bir osteokondral lezyonun (OCL) ve artmış hasta yaşının artroz gelişimi ile güçlü bir şekilde ilişkili olduğu bulundu (sırasıyla p=0.005 ve p=0.017). Primer cerrahi uygulanan 29 hastanın dördü ve basamaklı cerrahi uygulanan 9 hastanın dördünde AOFAS skorları kötü saptandı (p=0,071). Çıkık yönü ile AOFAS skorları arasında anlamlı ilişki bulunmadı (p=0.087).
Sonuç: Açık ayak bileği kırıklı çıkığı olan hastalarda klinik ve fonksiyonel sonuçların daha kötü olduğu, artroz oranının yaşla arttığı ve sindezmosis vida kullanımının klinik ve fonksiyonel sonuçlar üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olmadığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler: ayak bileği kırıklı çıkığı, ayak bileği osteokondral lezyonu, ayak bileği artrozu, sindesmoz fiksasyonu




Corresponding Author: Altuğ Duramaz, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale