The role of trauma mechanism, fracture pattern and fixation technique on clinical outcomes and epiphyseal growth arrest in the surgical treatment of distal tibial epiphysiolysis [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-27354 | DOI: 10.14744/tjtes.2019.27354  

The role of trauma mechanism, fracture pattern and fixation technique on clinical outcomes and epiphyseal growth arrest in the surgical treatment of distal tibial epiphysiolysis

Furkan Çağlayan Aslantaş1, Mustafa Yalın2, Mehmet Hakan İlter3, Alkan Bayrak3, Erdem Edipoğlu3, Bulent Tanrıverdi3, Altuğ Duramaz3, Mustafa Gökhan Bilgili3
1Ardahan State Hospital, Department Of Orthopedics And Traumatology, Ardahan, Turkey
2Elazığ Research And Training Hospital, Department Of Orthopedics And Traumatology, Elazığ, Turkey
3Bakırkoy Dr. Sadi Konuk Training And Research Hospital, Department Of Orthopaedics And Traumatology, Istanbul, Turkey

Background: Distal tibial epiphyseal fractures damage to epiphyseal growth plate. Epiphyseal growth arrest (EGA), reflex sympathetic dystrophy and ankle joint stiffness may also occur after distal tibial epiphyseal injury. The aim of the present study was to evaluate the role of trauma mechanism, fracture pattern and fixation technique on clinical outcomes and EGA in the surgically treated distal tibial epiphyseal fractures.
Methods: Twenty seven patients who underwent surgery for distal tibial epiphyseal fracture between the 2011 and 2017 were evaluated retrospectively. The effects of trauma mechanism, fixation technique, preoperative duration, fracture patterns on the clinical results and EGA were examined. AOFAS (The American Orthopedic Foot and Ankle Score) and MOXFQ (The Manchester-Oxford Foot Questionaire) were used for clinical evaluation.
Results: Twenty seven patients (17 male and 10 female) included in the study. The most important complication of epiphyseal injury was the growth pause in eight patients. No statistically significant difference was observed in terms of clinical scores and complications according to trauma mechanism, fixation techniques and fracture patterns (p> 0.05)
Conclusion: Regardless of the trauma mechanism, fracture pattern and the fixation material, an anatomical reduction should be obtained in distal tibial epiphyseal fractures to reduce complications and to prevent the EGA.

Keywords: Distal tibial epiphyseal fractures, epiphyseal growth arrest, fixation technique, fracture pattern


Distal tibial epifizyolizin cerrahi tedavisinde travma mekanizması, kırık paterni ve fiksasyon tekniğinin klinik sonuçlar ve epifiz büyümesinin durması üzerine etkisi

Furkan Çağlayan Aslantaş1, Mustafa Yalın2, Mehmet Hakan İlter3, Alkan Bayrak3, Erdem Edipoğlu3, Bulent Tanrıverdi3, Altuğ Duramaz3, Mustafa Gökhan Bilgili3
1Ardahan Devlet Hastanesi, Ortopedi Ve Travmataloji Kliniği, Ardahan
2Elazığ Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi Ve Travmataloji Kliniği, Elazığ
3Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Ve Araştırma Hastanesi, Ortopedi Ve Travmataloji Kliniği, İstanbul

Amaç: Distal tibial epifiz kırıkları, epifiz büyüme plağına zarar verir. Distal tibial epifiz yaralanmasından sonra epifiz büyümesi durması (EBD), osteoartrit, refleks sempatik distrofi ve ayak bileği eklemi sertliği de görülebilir. Bu çalışmanın amacı, cerrahi olarak tedavi edilen distal tibial epifiz kırıklarında travma mekanizması, kırık paterni ve fiksasyon tekniğinin klinik sonuçlar ve EBD üzerindeki etkisini değerlendirmektir.
Gereç ve yöntem: 2011-2017 yılları arasında distal tibial epifiz kırığı nedeniyle opere edilen yirmi yedi hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. Travma mekanizması, fiksasyon tekniği, preoperatif süre, kırık tipinin klinik sonuçlar ve EBD üzerine etkileri incelendi. Klinik sonuçlar AOFAS (Amerikan Ortopedik Ayak ve Ayak Bileği Skoru) ve MOXFQ (Manchester-Oxford Ayak Anketi) skorları ile değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmaya alınan 27 hastanın 17'si erkek, 10'u kadındı. Hastaların yaş ortalaması 11.9 idi (5-17 yaş arası). Epifizyal hasarın en önemli komplikasyonu sekiz hastada büyüme duraklamasıydı. Travma mekanizması, fiksasyon teknikleri ve kırık paternine göre klinik skorlar ve komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmedi (p> 0.05).
Sonuç: Travma mekanizması, kırık paterni ve fiksasyon materyali ne olursa olsun, distal tibial epifiz kırıklarında komplikasyonları azaltmak ve EBD'yi önlemek için anatomik bir redüksiyon elde edilmelidir.

Anahtar Kelimeler: Distal tibial epifiz kırıkları, epifiz büyümesi duraksaması, fiksasyon tekniği, kırık paterni




Corresponding Author: Altuğ Duramaz, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale