The effects of specıfıc and non-specıfıc phosphodıesterase ınhıbıtors and n-acetylcysteıne on oxıdatıve stress and remote organ ınjury ın two hıt trauma model [Ulus Travma Acil Cerrahi Derg]
Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. Ahead of Print: UTD-00570 | DOI: 10.14744/tjtes.2019.00570  

The effects of specıfıc and non-specıfıc phosphodıesterase ınhıbıtors and n-acetylcysteıne on oxıdatıve stress and remote organ ınjury ın two hıt trauma model

Özdemir Özer1, Uğur Topal2, METIN SEN1
1Departmant of General surgery,Cumhuriyet Universitiy,Sivas
2Departmant of Surgical Oncology,Erciyes Universitiy,Kayseri

Objective:
Sepsis is a systemic inflammatory response to infection and is one of the main causes of morbidity and mortality. The second hit after trauma causes increased inflammatory response and multiple organ failure (MOF). The infection which develops after burn injury is a suitable model for two-hit trauma study. Sepsis causes the release of biochemical mediators such as Free Oxygen Radicals (FORs), which can lead to lipid peroxidation, which can play a key role in multiple organ failure. In this study, we aimed to investigate the effects of phosphodiesterase (PDE) inhibitors (sildenafil, milrinone, pentoxifylline) and N-acetylcysteine (NAS) on oxidative stress and organ damage in two hit models.

Material and Method:
In this experimental study, peritonitis was created by cecal ligation and puncture (CLP) method in 40 rats, 72 hours after creating a 30% scalding injury. Rats were divided into five groups of 8 rats each; Group I: No treatment; Group II: 10/mg/kg/day dosage of intraperitoneal (i.p) sildenafil treatment was applied for 72 hours after CLP; Group III: 1/mg/kg/day dosage of i.p milrinon treatment was applied for 72 hours after CLP; Group IV: 150/mg/kg/day dosage of i.p NAS treatment was applied for 72 hours after CLP; Group V: 50/mg/kg/day dosage of i.p pentoxyfilline treatment was applied for 72 hours after CLP. All rats were sacrificed on the 7th day of the study. Malondialdehyde (MDA), Glutathione Peroxidase (GPx), Superoxide Dismutase (SOD), catalase, Tumor Necrotic Factor alpha (TNF-α) levels, and tissue (lung, kidney) and serum samples were taken for histopathological study.

Results:
When compared to the control group, tissue damage score was found to be lower in all treatment groups. Sildenafil, milrinon and NAS groups had higher kidney GPx levels compared to the control group. Milninone and pentoxifylline were higher in the lung tissue compared to the SOD control group. TNFα levels were lower in pentoxifylline and milrinone groups compared to the control group.

Conclusion:
This experimental study has shown that PDE inhibitors and NAS have a decreasing effect on oxidative stress and distant organ damage in the two-hit model. Further clinical and experimental studies are needed on this subject.

Keywords: Antioxidant, tissue damage, phosphodiesterase inhibitor, sepsis, free oxygen radicals


İki darbe modelinde spesifik ve non-spesifik fosfodiesteraz inhibitörleri ve n-asetilsisteinin oksidatif stres ve uzak organ hasarına etkisi

Özdemir Özer1, Uğur Topal2, METIN SEN1
1Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı,Sivas
2Erciyes Üniversitesi, Cerrahi Onkoloji Bilim Dalı,Kayseri

Amaç: Sepsis enfeksiyona karşı oluşan sistemik bir inflamatuvar yanıttır ve morbidite ve mortalitenin ana nedenlerinden biridir. Travma sonrası ikinci darbe artmış inflamatuvar yanıta ve çoklu organ yetmezliğine (ÇOY) neden olur. Yanık hasarı sonrası gelişen enfeksiyon iki darbe travma çalışması için uygun bir modeldir. Sepsis çoklu organ yetmezliğinde anahtar rol oynayabilecek lipid peroksidasyonuna neden olan Serbest Oksijen Radikalleri (SOR) gibi biyokimyasal mediyatörlerin salınımına neden olur. Biz bu çalışmada iki darbe modelinde fosfodiesteraz (PDE) inhibitörleri (sildenafil, milrinon, pentoksifilin) ve N asetilsisteinin (NAS) oksidatif stres ve organ hasarı üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık.

Materyal metod: Bu deneysel çalışma çalışmada 40 sıçanda %30 haşlama yanığı oluşturulduktan 72 saat sonra Çekal Ligasyon ve Ponksiyon (CLP) yöntemi ile peritonit oluşturuldu. Sıçanlar her biri 8 sıçandan oluşan beş gruba ayrıldı; Grup I: Tedavi uyulanmadı; Grup II: CLP sonrasında 72 saat boyunca 10/mg /kg gün dozunda intraperitoneal (i.p) sildenafil tedavisi uygulandı; Grup III: CLP sonrasında 72 saat boyunca 1/mg /kg gün dozunda i.p milrinon tedavisi uygulandı; Grup IV: CLP sonrasında 72 saat boyunca 150/mg /kg gün dozunda i.p NAS tedavisi uygulandı; Grup V: CLP sonrasında 72 saat boyunca 50/mg /kg gün dozunda i.p pentoksifilin tedavisi uygulandı. Tüm sıçanlar deneyin 7. gününde sakrifiye edildi. Malondialdehit (MDA), Glutatyon Peroksidaz (GPx), Süperoksit Dismutaz (SOD), katalaz, Tümör Nekröz Faktör alfa (TNF-α), düzeyleri ve histopatolojik çalışma için doku (akciğer, böbrek ) ve serum örnekleri alındı.

Bulgular: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında tedavi edilen tüm gruplarda doku hasar skoru düşük bulundu. Sildenafil, milrinon ve NAS gruplarında böbrek GPx düzeyi kontrol grubuna göre yüksek bulundu. Akciğer dokusunda milrinon ve pentoksifilin gruplarında SOD kontrol grubuna göre yüksek bulunurken milrinon ve NAS ile GPx düzeyi yüksek bulundu. Böbrekte pentoksifilin ve milrinon gruplarında TNFα düzeyi kontrol grubuna göre düşük bulundu.

Sonuç: Bu deneysel çalışma iki darbe modelinde PDE inhibitörleri ve NAS’ın oksidatif stres düzeyini ve uzak organ hasarını azaltıcı etkileri olduğunu göstermiştir. Bu konu üzerinde ileri klinik ve deneysel çalışmalara ihtiyaç vardır

Anahtar Kelimeler: Antioksidan, doku hasarı, fosfodiesteraz inhibitörü, sepsis, serbest oksijen radikalleri




Corresponding Author: Özdemir Özer, Türkiye


TOOLS
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


LookUs & OnlineMakale